De laatste dag in Ghana

Reisupdate 7

De laatste dag van deze bijzondere reis is alweer aangebroken. Daarom een speciale reisupdate van onze eigen Freek:

De dag begon met een ochtendduik in het nu lekker koude water van De Golf van Guine om de zonsoopgang te bekijken. Er was de avond van tevoren al voorspeld dat het lastiger te zien was door de stof maar er was nog hoop. Jammer genoeg bleef de mooie zonsopgang weg en werd hij vervangen door een stoffige gloed. Na het ontbijt was er nog even tijd om de tassen in te pakken en souvenirtjes te halen. De man bij het souvenirkraampje zei zelfs dat we zoveel hadden gekocht dat hij een Ferrari kon kopen.

Om iets over 10 vertrokken we naar fort Elmina voor een rondleiding door dit oude slavenfort. Joa had speciaal een heel goede tourguide voor ons geregeld. Van te voren hadden we in de nog de kans om alvast in het museum rond te kijken en al een beetje te lezen over deze mooie maar lugubere plek. Toen we begonnen met de rondleiding zijn we eerst heel even gaan kijken bij het graf van een belangrijke Nederlandse gouverneur in Elmina. Net zoals de meeste gouverneurs is hij dood gegaan aan malaria, hierdoor waren alle gouverneurs heel bang dat dit lot hun families ook zou overkomen en dit is ook de reden waarom zij hun familie altijd achterlieten in Europa.

Hierna gingen we twee cellen bekijken. Eentje was voor soldaten die zich misdroegen. Deze cel had redelijk goede ventilatie en veel licht van buiten. Soldaten hoefden hier vaak ook maar een paar uur lang in te blijven voordat ze dachten dat ze hun lesje wel geleerd hadden. De tweede cel was een cel voor slaven die in opstand waren gekomen. Deze had geen ventilatie en zowat geen licht van buiten. Het enigste licht dat er was kwam in de cel door een rooster dat in de deur was gezet zodat de soldaten konden kijken of er iemand dood was. Deze cel wordt ‘the prison of no return’ genoemd omdat, als je als slaaf hierin belandde, je er niet meer levend uit kwam.

Daarna gingen wij kijken bij de cellen van de mannen. In deze grote ruimte sliepen 150 mannen tegelijkertijd om te wachten totdat de boot ze kwam ophalen. We liepen ook nog even door naar een kamer waar mannen en vrouwen samengevoegd werden en vanaf daar liepen ze naar ‘the point of no return’ waar ze op de boot zouden stappen en naar Amerika/Europa verscheept werden. We hebben daarna ook nog bij de cellen van de vrouwen gekeken die aansloten op een klein pleintje met het enigste drinkwater in het hele fort.

Hierna hebben we in een snel tempo een aantal plekken in het fort bezocht. Dit waren de Nederlandse Protestantse kerk, de muren met een aantal kanonnen en een eetzaal voor de soldaten. Als je door de eetzaal liep en een mooie nieuwe maar toch gammele trap op liep kwam je uit bij de kamers van de gouverneur. Deze waren enorm groot en mooi waardoor je bijna vergat wat er onder je gaande was. Daarna was de tour al weer voorbij. Toen was er nog even tijd voor het souvenirwinkeltje. Ze verkochten hier mooie maskers die erg in de smaak vielen en onze tourguide verkocht hier ook zijn boek waarin hij zijn drie jaar lange onderzoek naar slavernij liet zijn en meerdere interessante verhalen vertelde. Om 1 uur hadden we lunch en Freek had er heel erge zin in want het was weer lekkere bakbanaan en met bonen.

Toen was het tijd om in de bus te stappen voor een 3 en een half uur durende busreis. Het was nog wel een hele klus om de bus in te komen want je werd constant benaderd door verkopers. Tijn kon op gegeven moment niet meer door de muur van mensen die voor van alles en nog wat geld wilde. In de bus begon Freek zich niet lekker te voelen maar na een beetje frisse lucht en een lekkere cola ging het wel weg. Voor het avondeten zijn we vlak voor het vliegveld gestopt waar Tijn heel veel zin had omdat hij een lekker grootte pizza wilde. Het was best wel confronterend dat je met het geld voor twee personen in het noorden kon koken voor 10 tot 15 mensen.

Hierna werden we gedropt op het vliegveld. Op een kleine routinecheck in de tas van Jentel na ging alles heel soepel bij het inchecken en bij de douane. Toen hadden we nog veel tijd over en iedereen besloot om een souvenirtje of wat snoep te halen. We hebben ook besloten om nog en paar potjes weerwolven te spelen en toen was het tijd om te boarden, in het vliegtuig te stappen en te gaan slapen of een film te gaan kijken.

We hebben een fantastische reis gehad vol nieuwe indrukken en bijzondere ontmoetingen. Het land en de mensen gaan we nooit meer vergeten!