What men do, women do better

Reisupdate 5

Vandaag stond een safari op het programma in Mole National Park. Hier hadden we veel zin in! Welke dieren zouden we gaan zien? En vooral: hoeveel olifanten zouden we gaan spotten? Mole National Park is een natuurgebied zonder omheining met circa 600 olifanten. De dieren leven hier dus echt in het wild en het is nog maar de vraag of ze zich laten zien.

In de vroege ochtend vertrokken we met een jeep richting het park. Gabriël, Johnson en Sarah waren ook mee en hadden nog nooit olifanten gezien. Voor hun was het dus net zo spannend als voor ons! Na veel gehobbel in de jeep en flink wat zandhappen waren de eerste dieren al gespot zoals wilde zwijnen en bavianen. Bij elk dier werd even gestopt om een foto te maken en vooral de bushbucks vonden Jentel en Aïsha erg schattig. Johnson bleek een ware ranger te zijn en kon de dieren nog beter spotten dan de gids zelf. 

Maar helaas, nog steeds geen olifanten gezien... we begonnen langzaam de hoop te verliezen... we reden naar een waterpoel waar we de jeep uit mochten en liepen een stukje richting het water. En toen was het moment toch echt daar: olifanten! Twee stuks nog wel die zich lekker aan het wassen waren in het water. Even later voegden zich nóg twee olifanten bij het gezelschap. Heel bijzonder om deze mooie beesten van zo dichtbij te kunnen zien.

Na de safari was het tijd om te lunchen en te zwemmen in het zwembad van de lodge. Luc en Robert hebben allerlei salto’s geoefend en paparazzi Lotte heeft dit spektakel op de kiek gezet. Zie foto’s!

Toen was het tijd om terug te gaan naar Sakpalua voor de laatste nacht bij onze families. Om dit gezamenlijk af te sluiten, hadden we in de avond een eindfeestje georganiseerd. Dit begon met een avondmis in het lokale kerkje van het dorp. Dit bestond uit veel gezang en getrommel. Nog een interessant weetje is dat in het noorden meer mensen Moslim zijn (t.o.v. het Christelijke zuiden) en leven Moslim en Christelijken zonder problemen naast elkaar binnen één gemeenschap. Aan het einde van de kerkmis werden we door priester Peter bedankt voor onze komst en wenste hij ons veel goeds en voorspoed toe. De mis werd afgesloten met de meest spontane speech ooit van Klara die het dorp namens de groep heeft bedankt voor hun warme welkom en onvergetelijke tijd.

Toen was het tijd voor het echte eindfeest. Luc en Freek hadden een spelletje koekhappen georganiseerd. De locals moesten tegen elkaar strijden en de Snelle Jelle ging er letterlijk in als zoete koek. Daarna was het tijd voor de Macarena onder leiding van Jentel, Aïsha en Sarah. Tot slot hadden Lotte en Klara een quiz georganiseerd met vragen over grappige anekdotes en interessante feitjes die we tijdens deze reis hebben geleerd. Uiteraard ging onze feitenman Freek vol voor de winst. Tot slot voor bonuspunten moest ieder groepje hun lokale buddy de zin ‘de kat krabt de krullen van de trap’ aanleren. Iedereen kan zich wel voorstellen hoe hilarisch dit was. Zelfs meester Tijn kreeg het Gabriël niet foutloos aangeleerd.

Uiteindelijk gingen de dames Aïsha, Jentel en Sarah er (onder luid protest van Johnson) met de eerste prijs vandoor. Zoals Peter zo mooi zei: “what men do, women do better” en daar zijn wij het natuurlijk volledig mee eens.