Een uitstapje naar Mole National Park

Reisupdate 4

Na een nacht waarin we af en toe gewekt werden door luid trommelgeluid, enkele geweerschoten en luid gezang stonden we in de vroege ochtend alweer klaar om met de bus naar Daboya en Mole National Park te gaan. De bus was wat aan de late kant (tsja, we zijn nu eenmaal in Ghana) maar dit gaf ons een mooie kans om nog iets van de traditionele dansen mee te pikken. Het feest was namelijk de hele nacht doorgegaan en om half 7 in de ochtend nog steeds gaande. We keken onze ogen uit! Het blijkt dat ook de mannen kunnen hier goed met de heupen kunnen schudden.  

Een kleine driekwartier na de afgesproken tijd kwam dan toch onze chauffeur aan en was het tijd om samen met onze 3 gastjongeren (Johnson, Gabriël en Sarah) richting Daboya te vertrekken. Onder het genot van een lekker ontbijtpakketje, verzorgd door onze Jasper, konden we drie uurtjes lang genieten van de omgeving vanuit het busje. Eenmaal aangekomen in Daboya stond allereerst een kanotocht richting de zoutvlakte op de planning. Daboya ligt namelijk aan de rivier de White Volta en via de rivier kun je binnen een klein kwartiertje de zoutvlakte bereiken. Hier wordt al van oudsher door de bewoners van Daboya op de traditionele wijze zout gewonnen. Vroeger was dit zelfs de voornaamste bron van inkomsten voor de inwoners van Daboya. We hebben het zout ook zelf even geproefd. Erg lang hebben we het niet uitgehouden op de zoutvlakte want de hitte eiste zijn tol. Tijdens de tocht terug met de kano ging de boot met daarin Freek, Luc, Robert en Klara nog vol de struiken in tijdens het maken van een bocht. Oeps!

Na een korte pauze, waarin we eventjes een colaatje konden drinken om de vocht/suiker balans weer op pijl te brengen, was het tijd voor de tweede activiteit in Daboya: het bezoeken van de lokale weverij. Naast de zoutwinning staat Daboya namelijk ook bekend om de mooie traditionele smocks die worden gemaakt. Een soort tuniek gemaakt van zwaardere stukken katoen met mooie patronen. Deze zijn speciaal ontworpen voor mannen en worden voornamelijk gedragen op speciale gelegenheden zoals een bruiloft of festival. We kregen een korte rondleiding langs alle processen van het maken van een smock. De eerste stap is het kleuren van de nog witte draden katoen. Dit wordt gedaan door in een put water, grondstoffen, een speciaal blad wat een natuurlijke kleur af geeft en een chemical te mixen. Hier worden dan bundels gesponnen katoen in ondergedompeld en daarna weer uitgewrongen (met de blote handen!). Dit wordt gedurende 2 dagen meerdere malen herhaald tot de stof zijn mooie donker blauwe kleur bereikt heeft. Een pittig klusje wat flink wat spierkracht vergt. Een van de jongens die dit harde werk verricht vertelde dat het wel 2 weken duurt voordat al het blauw van zijn handen gesleten was. De volgende stap is het weven van de gekleurde draden tot een stuk stof. Bij de vraag of iemand van onze groep het eens wilde uitproberen stond Tijn meteen paraat. En dat ging zo slecht nog niet! Toen Tijn eenmaal het ritme te pakken had waren de lokale wevers toch wel even onder de indruk. Na afloop mochten we ook een van de prachtige afgemaakte exemplaren van de smock eens aantrekken. Dit leidde tot een heuse mini photoshoot om dit toch wel hilarische tafereel vast te leggen. Het was indrukwekkend om te zien hoe deze lokale productie van de smocks werk creëert voor een groot gedeelte van de inwoners van Daboya en hoe trots ze zijn op deze prachtige kleding.

Na het bezoek aan Daboya was het tijd om onze tocht voort te zetten richting Mole National Park. Maar niet voor we een kort bezoek hebben gebracht aan het regionale ziekenhuis in Damonga waar de opa van Tijn heeft gewerkt als dokter en waar zijn vader is geboren. De mensen die er werken ontvingen ons met open armen. Tijn heeft de oudste gebouwen van het ziekenhuis op de foto vastgelegd om thuis aan zijn opa te kunnen laten zien.

Na deze korte tussenstop was het dan eindelijk tijd om op weg te gaan naar onze eindbestemming van de dag, Mole National Park. De groep kon dan eindelijk doen waar ze het al de hele dag over hebben: in het zwembad springen! Een welkome verfrissing voor ons allemaal. Na een lekker bord ouderwetse friet kijken we nu vol verwachting uit om morgen op safari te gaan. Morgen horen jullie of we olifanten hebben gespot… groetjes uit Ghana!