Het lokale leven in Sakpalua

Reisupdate 3

De eerste nacht in Sakpalua is een feit! Klara en Lotte waren natuurlijk super benieuwd hoe iedereen had geslapen en of ze een beetje fris en fruitig aan het ontbijt zouden verschijnen. Dit was gelukkig wel het geval en iedereen kwam vol verhalen terug van hun nieuwe families.

Vandaag zouden we het echte lokale leven in Sakpalua gaan ontdekken. Zo stond in de ochtend een bezoek aan de lokale kliniek op het programma. In de achterbak van de jeep van Jasper reden we richting de kliniek. Hier werden we enthousiast ontvangen door de verpleger die hier werkzaam is. Hij vertelde onder andere dat hij samen met nog één verpleegster eerste hulp verzorgt voor zes dorpen. Ze hebben nauwelijks toegang tot medicijnen en operaties zijn niet mogelijk. De groep was vooral even stil van hoe klein de kliniek eigenlijk was. Dit maakte het extra bijzonder om te zien dat ze met de weinig middelen die ze hebben veel goeds kunnen betekenen voor de lokale mensen.

Daarna was het tijd om langs de basisschool te gaan. We werden over verschillende klasjes verdeeld om mee te kijken bij de lessen die leerlingen aan het volgen waren. Hierna was het tijd om zelf in actie te komen en hebben we de leerlingen onder andere geleerd om in het Nederlands van 1 tot 10 te tellen. Vooral Tijn blijkt een echt natuurtalent te zijn en wie weet ligt er een mooie toekomst als docent voor hem in het verschiet.

Na de lunch namen Gabriël, Johnson en Sarah ons mee naar de rivier waar het dorp water vandaan haalt om te koken, te wassen en te drinken. De vrouwen doen dit meestal rond de namiddag omdat het dan wat koeler begint te worden. Het is indrukwekkend om te zien hoeveel gewicht de mannen en vrouwen op hun hoofd kunnen dragen. Wij wilde dit natuurlijk ook proberen, maar met weinig succes. Dit tot groot plezier van de lokale jongeren.

Weer terug bij het dorp stond er een bijzondere gebeurtenis op de planning. De chief van het dorp is namelijk precies een jaar geleden overleden. Daarom staat de hele week in het teken van deze herdenking. Van heinen en ver zijn hele families naar Sakpalua gekomen om hierbij aanwezig te zijn. Het is dus echt super bijzonder dat wij nou net deze week hier mogen verblijven! De chiefs van verschillende dorpen hadden trommelaars meegenomen en overal in het dorp werden verschillende rituelen uitgevoerd. De vrouwen hadden hun mooiste jurken aangetrokken en ook de mannen dansten rond in traditionele kleding. We keken onze ogen uit!

Uiteraard waren wij ook een attractie voor de lokale mensen. Iedereen kwam nieuwsgierig kijken wie wij vreemdelingen waren. Binnen mum van tijd had Jentel tien kindjes om zich heen verzameld en was Aïsha al een aantal keer ten huwelijk gevraagd.

In de avond was het tijd om het spel Weerwolven te introduceren bij de lokale jongeren. Het was nog een hele klus om ze dit uit te leggen. Dit hebben Luc, Jentel en Aïsha met veel geduld op zich genomen. Het duurde niet lang of er had zich een grote groep om ons heel verzameld om te zien wat voor raar spel we toch aan het doen waren. Tijn en Lotte besloten een bondje te sluiten maar dit werd ze niet in dank afgenomen. En Johnson bleek een waar natuurtalent te zijn als weerwolf.

In de nacht zou het feest met trommels en dans losbarsten. Maar iedereen was doodmoe van alle indrukken vandaag en dus besloten we op tijd naar bed te gaan. Of we tóch iets hebben meegekregen van de feestgebruis vannacht lees je in onze volgende blog… voor nu: slaap lekker!