Nieuwe broers en zussen

Reisupdate 2

Het heeft even geduurd, maar dan heb je ook wat: het tweede verslag van de Ghana reis! We zijn op dit moment in het dorpje Sakpalua, in de buurt van Tamale, waar we het echte lokale leven gaan ontdekken. Dit betekent geen elektriciteit, een gat in de grond als toilet en een vuurtje om op te koken. En er is dus ook geen internetverbinding; vandaar dat het verslag even op zich liet wachten.

 

Dit back-to-basic avontuur begon gisteren na een goede nachtrust in het guesthouse van Jasper. Luc en Robert hadden lekker knus geslapen in hun mini tweepersoonsbed. Na het ontbijt was het tijd om ons voor te bereiden op de ontmoeting met de lokale jongeren. Van Jasper kregen we een introductie over de lokale cultuur, zoals de taal en de gebruiken binnen het dorp. Zo leerde we dat de mensen in het noorden van Ghana bij iedere ontmoeting een soort sociaal ritueel uitvoeren waarbij ze vragen stellen zoals: gaat alles goed? Hoe is het met je familie? Hoe gaat het op werk? Heb je lekker geslapen? Etc. Hierop wordt geantwoord met ‘naa’ door de mannen en ‘nnaa’ door de vrouwen. Daarna gaat het gesprek pas over op de orde van de dag. Dit is heel anders vergeleken met de directe aanpak van Nederlanders waarbij we gelijk met de deur in huis vallen.

 

Uiteindelijk werden we voorgesteld aan onze nieuwe lokale vrienden: Sarah, Gabriël en Johnson. In het begin was het nog een beetje onwennig maar al snel werd er druk gekletst en verhalen uitgewisseld. En wat is een betere ijsbreker dan een potje voetbal? Het werd team Freak (Freek) vs. Team Genthle (Jentel) die tegen elkaar gingen strijden. De dames Jentel en Aïsha hebben samen met Sarah het doel verdedigd en lieten geen bal door. Uiteindelijk maakte Robert nog een mooie slide om de bal te pakken te krijgen. De teams waren aan elkaar gewaagd want het eindigde 0-0.

 

Na de lunch stond een bezoek aan de lokale markt in Tamale op het programma. Om bij de markt te komen, moesten we eerst een stukje rijden. Hierdoor kregen we een goede indruk van de omgeving. Vergeleken met Accra is Tamale veel droger en stoffiger. Hier is het plattelandsleven duidelijk zichtbaar en is het leven meer traditioneel en eenvoudiger dan in Accra.

 

Eenmaal bij de markt aangekomen kreeg ieder duo samen met hun buddy een lijst met ingrediënten die ze bij elkaar moesten verzamelen op de markt. Wat een drukte en wat een chaos! Het krioelde van de mensen in de smalle straatjes waar allerlei spullen en eten werden verkocht. Uiteindelijk slaagde iedereen erin om alle ingrediënten bij elkaar te zoeken en gingen we door naar het dorp waar we komende nachten zullen verblijven.

 

Zoals we van Jasper in de ochtend geleerd hadden, gaan er een hoop sociale gebruiken vooraf bij een ontmoeting. Dit gingen we nu in praktijk brengen. We hebben ons er dapper doorheen geslagen door op elke vraag ‘naa’ of ‘nnaa’ te antwoorden, ook al hadden eigenlijk geen idee wat er ons gevraagd werd. Het hele dorp werd begroet en voor iedere dorpsoudste hebben we geknield. Het was een hele indrukwekkende ervaring!

 

Na het eten was iedereen doodmoe van alle nieuwe indrukken en ontmoetingen. Iedereen ging terug naar hun compound samen met hun nieuwe broers en zussen. De komende dagen heeft iedereen er een hele nieuwe familie bij. Johnson zei: “our house is now your house too” en we voelden ons gelijk thuis door dit warme welkom!

 

Benieuwd hoe iedereen de eerste nacht heeft ervaren? Stay tuned!