Op olifantenjacht!

Reisupdate 5

Het is weer een nieuwe, zonnige dag! De dag waar velen zich op hadden verheugd was aangebroken: we gingen op safari samen met onze lokale jongeren! Met drie jeeps reden we door het Mole National Park. Meteen al werd de hele weg geblokkeerd door bavianen. Sommigen hadden een babybaviaan aan hun buik hangen. Ze zien er super schattig uit, maar eigenlijk zijn het enorme dieven! Daarna reden we een stuk door de natuur waar we veel antilopen zagen. Lorine had een voorgevoel ‘ik denk dat we autopech krijgen’ en inderdaad: even later hield de motor van hun jeep ermee op. Ze heeft een six sense! Iedereen moest uit de jeep om lekker knus samen te voegen bij een van de andere jeeps. Maar opeens was de andere jeep nergens meer te bekennen. Ze hadden olifanten gespot! Op hoge snelheid reed de andere jeep er ook heen. We moesten uit de jeep om lopend de olifanten van dichtbij te spotten. Wat waren ze groot! Dit kan van de bucketlist af!

Aan de ontbijttafel konden we gezamenlijk nagenieten van de safari en elkaars mooiste olifantenfoto’s air droppen. Tot de lunch hadden we even lekker tijd om wat voor onszelf te doen en een laatste duik in het zwembad nemen. Na de lunch was deze minivakantie alweer afgelopen en vertrokken we terug naar ons dorpje Fooshegu.

Onze terugkomst bleef niet onopgemerkt. Meteen vlogen de kinderen uit het dorp weer om de armen van de reizigers. Tijn zijn vrienden hadden hem echt gemist! We werden verwelkomd met een traditionele dansvoorstelling. Met een hoop getrommel kwam er een grote stoet dansende mannen, die verkleed waren als vrouwen, aanlopen. Er werd luid gefloten en daarnaast ook flink met de billen geschud. Het was niet alleen voor ons heel leuk, maar het hele dorp kwam kijken. Een van de kinderen uit het dorp vond het zo interessant dat hij ook graag op de eerste rang wilde zitten. Langzaam kroop hij op de stoel van Olivia tot hij uiteindelijk zowat op haar schoot zat! Er is een mythe over deze dans dat mannen zich als vrouwen verkleden om mannen te leren dat ze hun vrouw niet mogen slaan.

Na de dans was het tijd voor dé voetbalwedstrijd. Het hele dorp was aanwezig om dit te aanschouwen. Het was team Fairaway & Friends tegen team Locals. Nog nooit eerder heeft team Fairaway een voetbalwedstrijd van de locals gewonnen. Dat was dit keer niet anders, máár het was wel gelijkspel. Daar waren we enorm trots op! Toen de wedstrijd was afgelopen verzamelden we ons om het laatste avondmaal met onze friends te eten. Het is gek om te beseffen dat dit de laatste keer is!

Als afsluiter gingen we samen naar kerk om daar nog een stuk van de dienst bij te wonen. Voor wie dacht dat we een uur lang op een stoel moesten zitten heeft het mis! Er werd namelijk flink gedanst en gezongen. Het was een waar feestje. Bijna al onze reizigers dansten lekker mee. Super leuk om te zien! Om samen af te sluiten bleven we nog in de kerk om een quiz te spelen over onze tijd in Fooshegu. Deze quiz hadden Julia en Sigrid samen gemaakt. De quiz zat vol met vragen over de afgelopen dagen samen. Zo was er een vraag over hoeveel mensen er in het eerste bootje zaten dat vertrok in Daboya. Lastige vragen dus! Onze friends hadden de grootste lol met tekenen en uitbeelden. Toen was het dan echt tijd om naar bed te gaan. Onderweg naar bed zei Carolijn tegen Sarah en Charissa “Ik ben wel echt een bikkel dat ik dit gedaan heb’.

Het afscheid van de gastgezinnen komt nu wel heel dichtbij!