Op vakantie met de locals!

Reisupdate 4

Bij elke hobbel sloeg er weer een kreet vanuit de bus. Vandaag gingen we samen met onze lokale jongeren met de bus naar Daboya. Net toen Sarah constateerde hoe goed het wegdek was, was de weg weg. Alleen nog maar zand! Al hobbelend kwamen we aan in Daboya. Carolijn en Sophie stapten de bus uit om naar de kano’s te lopen. Opeens zagen we ze een sprintje trekken. Een groepje parelhoenders hadden de achtervolging ingezet. Dat was even schrikken voor ze, maar voor de rest was het zeer vermakelijk! Zoals dat in Ghana gaat, moesten we wachten op de kano, dus zochten we een plekje in de schaduw. Sommigen gingen onder de boom zitten en anderen in de boom.

Toen de kano arriveerde, brak er een spannend moment aan voor een aantal van de lokale jongeren: ze hadden nog nooit in een boot gezeten. Hannah hield de hand van Charissa heel stevig vast en liet die de rest van de boottocht niet meer los. Het is natuurlijk best spannend als je niet kunt zwemmen. De boot meerde aan in het dorp. Daar kregen we een rondleiding om te zien hoe de traditionele kleding van de bewoners wordt gemaakt. Eerst namen we een kijkje bij het weven. Het viel ons meteen op dat er alleen mannen aan het werk waren. Blijkbaar is het maken van kleding hier een echte mannentaak. Noor heeft weer haar handen uit de mouwen gestoken en geprobeerd een stukje te weven. Ook lieten ze ons zien hoe ze het katoen verven en hoe het gewoven stof tot een shirt wordt gemaakt. Het is hard werken zo pal in de zon! Terwijl we in het dorp liepen, kwamen we langs een moskee waar we een man tegenkwamen die een ‘hup holland hup-shirt’ droeg. Toen we hem daarop wezen, bleek hij helemaal niet van het bestaan van Nederland af te weten. Na de rondleiding moesten we snel weer verkoeling zoeken, want onze tere huidjes kunnen de felle zon nog niet zo goed aan. We kregen daar een lokale lunch met water dat wordt gedronken uit een plastic zakje.

Onze rit vervolgde zich naar Mole National Park. Het was een lange rit, dus af en toe moest er even een plaspauze worden ingelast in de bosjes. Geen probleem hoor, onze reizigers zijn inmiddels wel wat gewend. Nog voordat we bij ons guesthouse aankwamen, hadden we al bavianen gespot. Dit belooft wat voor de safari van morgen! Bij het guesthouse was het eerste dat onze reizigers opviel : het zwembad. Echt een luxe vergeleken met afgelopen dagen! We vermaken ons hier wel! Voor het eten gingen we nog even een potje lummelen. Dit was voor iedereen leuk, behalve voor Noor, die telkens opnieuw de lummel was. Aan tafel kreeg de groep een leuke mededeling: dankzij een initiatief van de ouders van onze reizigers krijgt de kliniek in het dorpje Fooshegu een koelkast aangeboden! Hier zullen de mensen uit de kliniek super blij mee zijn. Na het diner (saté met patat én mayonaise) heeft de groep aan Sarah en Dorcas het weerwolvenspel geleerd. Aan de andere kant van de tafel heeft Julia Simon leren kaarten. De reizigers kletsten nog tot laat door, maar -helaas- staat de wekker morgen al weer vroeg, want we gaan op safari! 

Ps. Sigrid zou ook graag een whirlpool willen voor haar laatste dagje in het dorp, dus lieve ouders…