Goodbye Tarakea

Reisupdate 6

Goodbye Tarakea, hello Moshi!
Na een geweldige laatste avond in Tarakea met de gastgezinnen was het voor iedereen toch wel even een emotioneel momentje om afscheid te nemen. Wat hebben deze mensen ons hartelijk welkom geheten in hun land en in hun huis! Bijzonder om te zien dat zij zoveel minder hebben dan wij, maar zo graag alles met ons delen! Hoewel we het hier dus fantastisch hebben gehad, wachten er nog meer bijzondere ervaringen op ons. Eerste stop: Moshi!

Kilimanjaro koffie
Na een heerlijk busritje waar iedereen weer even lekker kon bijslapen van de korte nacht (zie foto, sorry Leanne), kwamen we steeds hoger op de Kilimanjaro, met als eindbestemming een fairtrade koffieplantage. Wat een prachtig uitzicht, en wat een leuke en interessante mensen. De aankomst begon al goed met een heerlijk bakje koffie van eigen bonen. Hierna werden we in drie groepjes met een gids mee de plantage opgenomen voor een rondleiding, en een ‘workshop’ koffie maken. De tour begon tussen de bananenbomen, maisvelden en de koffieplantage (want deze hebben elkaar nodig om te groeien). Daarna mochten we allemaal onze eigen koffiebonen plukken; groen en geel laten hangen, rood plukken! De stammen bij wie we de tour kregen, gebruikten een machine om de koffiebonen te pellen; dat was toch gek om te zien in dit dorpje waar ze bijna niks hebben. Vervolgens werd het verdere rijpingsproces laten zien en was een van de laatste stappen je koffiebonen branden. Daarna werden deze aangestampt en was het koffiepoeder, wat rook dat heerlijk! Doe daar een beetje water bij en je hebt verse koffie van de Kilimanjaro! De een vond het lekkerder dan de ander maar 1 ding is zeker; verser dan dit gaan we het niet meer snel krijgen.

Bumpy ride
We kregen een heerlijk verzorgde lunch en daarna was het tijd om op de fiets te stappen. Dit was toch wel een beetje eng; in een grote stoet stijl naar beneden! Het uitzicht was prachtig, maar door het harde remmen en het goede opletten heeft niet iedereen hiervan kunnen genieten. We fietsen helemaal naar onze nieuwe gastgezinnen over de meest fantastische wegen. We worden met open armen ontvangen en iedereen gaat bij z’n gastgezin eten. Dit is toch nog wel even wennen met onze oude gastgezinnen nog vers in het geheugen. Dan is het tijd voor het kampvuur, even opwarmen en het feest kan beginnen. Het spelletje; de stoelendans, blijkt een groot succes te zijn. Hier en daar vliegen de studenten en de gastgezinnen op de stoelen en voor we het weten begeeft een van de stoelen zich, oepsie! Aan het enthousiasme heeft het ieder geval niet gelegen! Het was een lange en zware dag dus de studenten liggen nu allemaal heerlijk onder de wol!