Geschreven door Roos

Reisupdate 7

De laatste reisupdate van deze reis, en deze keer speciaal geschreven door Roos!
 
Vanochtend was het weer een hele vroege ochtend, we waren met zijn allen weer lekker om half 6 op. Om 6 uur zaten we in 2 busjes om op safari te gaan. Na ongeveer 45 minuten rijden kwamen we bij het park aan waar we alle dieren zouden gaan zien. In busje 1 hoorde we de eerste mensen al zeggen “ohh, ik hoop echt dat we leeuwen zien’’. 
 
Na heel veel dieren gezien te hebben zoals giraffes, zebra’s, gazelles, krokodillen, neushoorns (!) en heel veel andere dieren werd de hoop op leeuwen zien steeds kleiner. Opeens kregen we een bericht via de telecom binnen dat er 2 mannetjes leeuwen waren gespot. Meteen ging onze buschauffeur keren, en met op zijn minst 50 kilometer per uur op de leeuwen af (ter informatie; je mag daar niet harder dan 30). Doordat we ineens aan het racen waren was Esmé nog lekker aan het stofhappen. Na de heftige tocht zaten daar de 2 leeuwen. Onze busjes kwamen als eerste aan bij de leeuwen en we hadden echt het mooiste plekje te pakken. Want 5 minuten later kwamen er namelijk +/- 10 auto’s aan, waardoor je eigenlijk niets meer kon zien!
 
Richting de middag gingen we het park verlaten en op naar een echt Masai dorp. Een kleine stop om onze rommelige magen weer te stillen met banaantjes en samosa’s. Was het toch weer mooi een uur lang rijden en iedereens kont deed behoorlijk veel pijn. Eenmaal bij de Masai aangekomen, werden we ontvangen door een gids die daar gewoond heeft. Hij legde ons uit hoe het leven voor hen daar was. Na veel informatie was iedereen erg in shock geraakt over hoe het daar gaat. Meisjes die op 9 of 10 jarige leeftijd worden uitgehuwelijkt aan oudere mannen, vrouwenbesnijdenis wat nog steeds traditie is en vrij weinig vruchtbare grond om eten op te verbouwen.
 
Terug in de bus zei Valentijn “dit is echt een jongerenreis die indruk maakt’’. Toen we gingen lunchen was het nog een beetje stil en waren we erg verward over dat zulke dingen gebeuren. Na een stevige maaltijd was het tijd om weer te vertrekken, wat betekende dat we lekker terug naar het hostel mochten en op al onze gemak onze spulletjes mochten inpakken.
 
Na weer een gezellige avondmaaltijd met WHOEPIE lekker eten en veel muziek was het toch echt waar: de laatste avond met elkaar was aangebroken. Iedereen pakte de laatste spulletje nog en er werd nog gediscussieerd over wie er wel of niet ging slapen want we moeten weer whoepie vroeg op. Nou, dat was ‘m weer slaap lekker <3  Tot morgen mama’s en papa’s!!