Welkom in Afrika!

Reisupdate 1

De eerste appjes stromen binnen: ‘Wij zijn er al!’, ‘Wij zijn er met 5 minuten!’. Iedereen is ruim op tijd bij het meeting point op Schiphol. Spanning en enthousiasme is op ieders gezicht heel duidelijk af te lezen. We hebben er zin in! Op naar de eerste vlucht van Amsterdam naar Istanbul. En daar gaat al het bijna mis… Jessie krijgt ruzie met het bakje water. In plaats van het opentrekken, knijpt ze er in waardoor o.a. mama Klara en Loïs een gratis douche kregen. 
 
Vervolgens werd een groot deel van de groep toch even flink met de neus op de feiten gedrukt dat er iets meer gesport mag worden (‘Ik kan niet meer!’, ‘Hoever moeten we nog?’). Vertraging! Dus sprintten we van de ene kant van Istanbul Airport, helemaal naar het andere einde van de luchthaven. Dit keer stond het geluk wel aan onze kant, want de lieve mensen van Turkish Airline hadden speciaal op ons gewacht! 
 
Eindelijk zittend op onze plek loopt Melissa flink te stoeien met het klaptafeltje voor haar. Ze slaat een keer of 10 keihard tegen de stoel aan (‘Hij gaat niet dihiiicht!!’), beantwoord door luide protesten van Roos die op die stoel voor haar zat. Na een instructie van mama Berttina (‘Er zit een schuifje op zodat ‘ie dicht kan, Melis ;-)’) konden we vertrekken. Waar we in Istanbul onze geluk niet op konden dat we de overstap hadden gehaald, sloeg in Nairobi het ongeluk toch nog toe. Dat wij op tijd waren betekende helaas niet dat onze bagage ook een sprintje had getrokken naar het vliegtuig, die stond namelijk nog in Istanbul! Ontzettend balen, maar we konden er al snel om lachen en het zorgde meteen voor een enorm groepsgevoel. 
 
Na een lekker bakkie koffie vertrokken we dan richting Tarakea. Het duurde niet lang of het geluk stond weer aan onze kant. De eerste giraffes waren gespot! Na een pitstop zodat iedereen foto’s kon maken, klommen we nog even met z’n allen boven op de bus voor een leuke groepsfoto. De sfeer zat er in ieder geval goed in! Fast forward naar 5 minuten later, toen iedereen als een blok in slaap viel. 
 
In Tarakea werden we enorm vriendelijk ontvangen door David, Nickson en Charles. Na onze eerste Tanzaniaanse maaltijd gingen we dan snel op pad om de grote vraag te beantwoorden: ‘Waar slapen we nou eigenlijk?’ We gingen ieder gastgezin langs, waarbij al snel duidelijk werd dat onze enige mannen Wout en Valentijn het weer dik voor elkaar hadden, met een douche en een gewoon toilet. 
 
Dieren. Melissa houdt er niet van, dus ouders, je kunnen je vast haar gezicht voorstellen toen we erachter kwamen dat het gezin waar Melissa en Esmé slapen nou nét dat gezin is met de meeste dieren van iedereen! Esmé vond het helemaal leuk en stond al te knuffelen met het pasgeboren kalfje. 
 
Na het bekijken van de gastgezinnen was het tijd om Tarakea verder te verkennen. Het was een behoorlijk bijzondere ervaring volgens Roos: ‘Je voelt je net een celebrity, je wordt overal nagekeken! Er liep zelfs een hele groep meisjes achter ons aan’. Valentijn en Wout zijn overigens al dikke vrienden met Charles, hun host-vader: Charles volgt ze overal als een echte papa-beer en heeft ze al zo goed als geadopteerd. 
 
Al met al was het een lange maar mooie dag, met al veel bijzondere indrukken. We hebben in ieder geval zin in wat er komen gaat!