De laatste dag in Ghana

Reisupdate 7

Vanochtend werden we wakker in onze hutjes aan het strand. Dit was de ultieme gelegenheid voor de groep om van de zonsopgang te genieten. Idil, Sarah en Rianne genoten met z’n drietjes van het uitzicht, terwijl de rest van de groep druk bezig was met foto’s schieten. Het resultaat mag er wezen!

De laatste dag in Ghana is helaas aangebroken. Sietse besloot nog even een buikschuiver te maken, terwijl Revi druk bezig was met een kokosnoot. ‘Hoe krijg ik die nou open?’ Idil zei dat hij hem gewoon op een rots kapot moest slaan, onze echte avonturier. Sietse kon ook nog steeds geen eieren eten, maar er stond ook een bordje vers fruit op het ontbijt menu. Wat een feest!

Voor de busrit heeft onze fotograaf Sam nog even een portretfoto van iedereen geschoten. Hij neemt z’n taak als fotograaf erg serieus. We zijn benieuwd wat hij hiermee gaat doen. Hij kan nog 500 foto’s maken, dus dat belooft nog wat voor de rest van de dag. De busrit naar Fort Elmina was lekker hobbelig, maar de hele bus kon meegenieten van de levensverhalen van Maartje en Anke. We weten alle geheimen over hun vriendjes nu ook. In de bus kreeg Jochem te horen dat hij over is naar het volgend schooljaar, yes! De man buiten was net zo blij als ons en gaf Jochem een kus op het raam (sorry Britt). Nyntje, Nynke, wilde namelijk geen kusje.

Groepsfoto’s zijn voor ons een uitdaging, want Savannah is altijd druk met iets anders bezig op de foto. Vervolgens hebben we nog een kleine reisbegeleider mee, dus wat doen we daarmee? Die leggen we telkens gewoon op de grond neer.

Fort Elmina was enorm indrukwekkend. Dit is een oud slavenfort die jarenlang door de Nederlanders gebruikt is om slaven op te sluiten en te verhandelen. Onze tour guide liet ons kleine donkere kamertjes zien waar vroeger wel 150 slaven in zaten. Ook vertelde hij dat er wel 60 miljoen slaven waren, waarvan er 40 miljoen zijn overleden…ongelofelijk! Hij eindigde zijn verhaal met dat het belangrijk is om deze geschiedenis nooit te vergeten, zodat het niet nog een keer gebeurt.

Na deze indrukwekkende tour was het tijd voor de lunch. Tijdens de lunch stonden er zelfs frietjes op het menu, wat een verwennerij. Floor viel dan ook direct aan op het bord van Kirsten, waarna ze haar eigen bord ook nog eens helemaal leeg at. Alsof ze een week niks heeft gegeten. Andere Floor zat ondertussen rustig te wachten op haar drankje, want ze was al zo gewend aan ‘African Time’. Toen iedereen z’n drankje op had, besloot ze toch maar even te checken of het nog kwam. Heerlijk dat ze al allemaal zo geduldig zijn geworden. Als afsluiting werd de hoed van Ben omgetoverd tot een teletubbie door Jordy.

We willen de groep bedanken voor al hun gezelligheid & leergierigheid. Over een paar uur kunnen jullie ze weer knuffelen op Schiphol!

Tot straks!