Hier is dat feestje!

Reisupdate 4

Het is alweer vrijdag! Ongelofelijk hoe snel deze reis gaat. Het was vannacht voor velen van ons lekker zweten, want de stroom was uitgevallen. De mensen hier kijken er niet eens van op, maar wij vinden een ventilator toch wel fijn 's nachts.

Vanochtend zijn we op tijd vertrokken naar Daboya. We dachten dat we net wat woordjes hadden geleerd, maar in Daboya spreken ze weer een andere taal. Helaas, we moeten weer opnieuw beginnen. We hadden in de bus een lekker ontbijtje, broodje ei, maar Sietse is 'helemaal klaar met eieren'. Ja, hier in Ghana eten ze veel eieren, dus nog even doorzetten.

Ondertussen moest Nynke erg nodig naar de wc en ze is al goed ingeburgerd, want 'het maakt niet uit of er een wc is, als ik maar gewoon ergens kan loodsen'. Met z'n allen de bosjes in. Bij de rivier werden we opgewacht door twee kano's die ons naar het dorp brachten. We waren niet alleen, maar samen met onze friends. En die vonden het wel spannend om de rivier over te steken. Met knikkende knietjes stapten ze allemaal in, we zijn supertrots op ze! We zijn eerst een stukje het dorp in gelopen en daarna weer de kano's ingestapt om naar de zoutvlakte te gaan. Idil zorgde dat haar friend zich op haar gemak voelde en hielden gezellig handjes vast in de boot. Sommigen werden aan het werk gezet: we willen ten slotte niet omkieperen. Dat water uit de boot scheppen dus! Zien we het strand in de verte? Nee hoor, het is een zoutvlakte. Helaas kon je het zout niet zo goed zien door de zon. Je kon het op sommige steentjes wel proeven.

Hierna liepen we terug naar het dorp om te zien hoe traditionele kleding gemaakt wordt. Deze kleding wordt bij officiële gelegenheden gedragen, zoals een begrafenis of name day. De friends wilden wel even proberen te weven. Wij Nederlanders vonden het ook interessant om te zien, maar onze tere huidjes konden de zon niet zo goed aan. Snel verkoeling zoeken!

Na een lekkere lunch met wat zakjes drinkwater was het tijd om de kano terug te pakken. Wij hebben nog nooit een groep zo blij naar een bus met airco zien lopen. Sarah was zo enthousiast dat ze wilde afsnijden en wegzakte in de modder. Vooral haar friends moesten hier hard om lachen. Hobbelend over de Ghanese wegen werd iedereen rustig in slaap gewiegd. Jordy werd slapend op de foto gezet en wat een lol hadden we daarmee. Het is ook zwaar als docent.

Bij veel gastgezinnen lagen bolletjes te drogen in de zon en die worden dus gebruikt om shea butter van te maken. Een kort bezoekje aan het shea butter centrum kon dus niet ontbreken. Het rook naar brownie! De vrouwen komen in het centrum samen om shea butter te maken, zodat ze het voor een betere prijs op de markt kunnen brengen. Ook krijgen ze les in het verbeteren van de kwaliteit van de shea butter. Soms maken ze er ook chocolade van, want het is goedkoper dan cacao. Het wordt echter vaker gebruikt om crème en zeep van te maken.

Tijd voor ons eindfeest! De lokale dansgroep kwam een optreden geven en vooral Jochem ging lekker los met dansen. Hierna was het tijd voor de langverwachte voetbalwedstrijd: Ghana-Fc Fairaway. Helaas zorgde onze professionele tenues niet voor de winst, maar we hebben wel gelachen!

Na al deze inspanning was het tijd voor onze maaltijd: rijst met geit. De meeste jongeren vonden de smaak toch wel wat heftig, maar we hebben allemaal netjes geproefd. We zijn benieuwd wat we nog meer allemaal voorgeschoteld gaan krijgen!

p.s. Jochem wil via deze wijze nog z'n excuses aanbieden, omdat hij iets belangrijks is vergeten. Wij weten wel wat hij bedoelt!