Een beestachtig einde!

Reisupdate 7

De wekker gaat weer vroeg, maar het overheerlijke ontbijt (ze hebben hier toast, pannenkoeken en koffie) maakt veel goed! Vandaag is het eindelijk tijd voor de safari, 1 van de activiteiten waar iedereen het meest naar uit heeft gekeken. Met onze camera’s in de aanslag en verrekijkers op zak zijn we er klaar voor om Nairobi National Park te ontdekken!

Al op de parkeerplaats zien we de eerste dieren, een paar apen slingeren boven het toiletgebouw! Dan is het tijd om het park echt te betreden. En vrijwel gelijk blokkeert een giraffe ons de weg! Wat een indrukwekkende beesten met hun mooie print en lange nek! En bij deze giraffe blijft het niet, even later stuiten we op een kudde zebra’s. De gids vertelt ons dat de strepen van een zebra net zo uniek zijn als de vingerafdrukken van een mens! Bij elk dier dat we tegenkomen wringen de reizigers in allerlei bochten om al deze dieren op de foto te krijgen. Vooral Ellen hangt met haar professionele camera als een echte wildlife- fotograaf over iedereen heen om de beste plaatjes te schieten: ‘jammer dat hij zich niet even omdraait, ik heb al zo veel konten vandaag op de foto!’.

Maar er zijn ook veel kleine bijzondere dieren die we tegenkomen! Luca is onder de indruk van de bijzondere vogels die er in het park te vinden zijn. Zo spotten we een groepje parelhoenen, één van de grootste arends ter wereld, gieren en twee kraanvogels. Kraanvogels blijken supertrouwe beesten te zijn: ze blijven hun hele leven met dezelfde partner en als de ander overlijdt blijven ze dus alleen achter. Dit in tegenstelling tot de struisvogel, waarbij 1 mannetje soms wel 5 vrouwtjes heeft. ‘The African Style’, aldus onze gids ;). Ook zien we een struisvogel die een paringsdans aan het doen is (ook al is er in de verste verte geen vrouwtje te zien).

Even later proberen we neushoorns te spotten. Teun denkt er één te zien, maar dat blijkt een steen te zijn. Gelukkig worden we even later toch verrast: een heuze white Rhino familie (vader, moeder én een kalf!) staan op een paar meter van ons vandaan. Supertof om deze bijzondere beesten van zo dichtbij te zien. De gids dat de witte neushoorn bijna is uitgestorven door de jacht op hun hoorn. Even later komen we bij een monument van verbrande hoorns. Door de in beslag genomen ivoor elk jaar te verbranden in plaats te verhandelen probeert de Keniaanse overheid een statement te maken tegen de jacht op neushoorns. Hierna is het tijd om het park weer te verlaten. Helaas hebben we de king of the jungle niet gespot, maar we zijn toch heel tevreden met het resultaat!

Tijd om te lunchen, en dit doen we deze keer in stijl: in een hotel met prachtig uitzicht over de bergen. Ook zit er een zwembad bij! Het water is koud maar daardoor laten de meesten zich niet tegenhouden: heerlijk zo’n verfrissende duik! ‘Het voelt echt even als vakantie’ vindt Martine. 

De laatste stop van onze trip is een Masaai dorp. Onze gids komt zelf uit dit dorp en kan daarom veel vertellen over de gebruiken binnen deze stam. Bij aankomst staat de overgrootmoeder van maar liefst 100 jaar oud ons op te wachten. Ze spreekt de taal van de Masaai en kan geen Engels of Swahili. De Masaai wonen in kleine hutjes, waar we even binnen kunnen kijken. Wat leven deze mensen primitief! Dan begint de gids meer te vertellen over de Masaai cultuur. Iedereen is erg geschokt door het gebrek aan vrouwenrechten binnen deze community. De rijkdom van de man wordt namelijk bepaald door het aantal vrouwen (dit kunnen er zelfs 9 zijn!), het aantal koeien en de grootte van het land. Wanneer een meisje 13 jaar oud is wordt ze besneden. Vrouwen besnijdenis is hier nog aan de orde van de dag. Ongelooflijk! Isa vraagt op welke leeftijd vrouwen zwanger worden. Hier krijgen we wel een heel bizar antwoord op. Wanneer meisjes ouder worden gaan ze bij oma wonen, omdat het ouderlijk huis te klein is. Als oma slaapt komen de mannen naar het huis. Volgens onze gids is dit geen verkrachting, maar daar denkt iedereen in de groep wel anders over. Deze laatste middag heeft flink indruk gemaakt. Een heftige afsluiting van deze bijzondere reis.

Vol verhalen komt iedereen terug naar huis. Wat hebben we veel gedaan en meegemaakt. Het voelt alsof we wel een maand zijn weggeweest! Wij (Esmee en Lisanne) zijn superblij dat we alle avonturen met deze fantastische, positieve en avontuurlijke groep hebben mogen mee maken. Jullie zijn allemaal toppers, bedankt voor deze bijzondere reis!