Adventure strikes again

Reisupdate 6

Nou, als we dachten dat we tijdens het raften een avontuur hadden beleefd, dan wisten we nog niet wat ons vandaag te wachten zou staan!

De dag begon weer vroeg, omdat we om half 7 al werden opgehaald voor onze kano-safari! Deze begon dichtbij ons Guest House, waar we de groep over 2 kano’s verdeeld hebben. Deze kano’s zijn niet van plastic zoals in Nederland, maar gemaakt van uitgeholde boomstammen, van de katoenboom! De oevers van de rivier waren ook bedekt in donzige witte pluisjes, die daar heen worden geblazen door de wind. Hoewel deze katoen niet wordt gebruikt voor de verkoop, maken lokale mensen er wel dekens van voor zichzelf.

De tocht was prachtig en sereen: we gleden door het stille water, terwijl om ons heen de vogels vlogen, zich wasten in het water, en we langs de kant de lokale bevolking de was zagen doen, en de rivier lopend oversteken om lang gras te gaan snijden voor dakbedekking voor hun huizen. Suus en Inge genoten, en gaven aan zó in slaap te kunnen vallen.

Niet iedereen deelde dit gevoel echter. Bij de opstapplaats lagen namelijk een paar tiental meters verderop rustig een paar krokodillen te chillen, wat sommigen wat schrik aanjaagde. Nina/Noa houdt sowieso al niet van boten, en Olivia was als de dood dat de kano om zou slaan, en toegegeven; af en toe wiebelde hij wel. Al met al was het wel echt een schitterende tocht, maar kregen we enorm last van onze billen, omdat die een uur lang op een klein houten plankje zaten.

Nadat we waren aangemeerd gingen we te voet verder op safari, op zoek naar de wilde dieren! Er kwam ondertussen ook al flink wat bewolking binnendrijven, maar toch spotten onze gidsen al snel een neushoorn! Jawel, daar was hij dan! Zich langzaam voortbewegend door het hoge gras, waardoor iedereen hem niet helemaal in volle glorie heeft kunnen zien. We hebben nog een tijdje gewacht, en het vanuit een ander uitzichtspunt geprobeerd, maar helaas leverde het niets op. Bovendien merkten de gidsen al op dat het zou gaan regenen, dus zijn we weer teruggekeerd richting ons startpunt, en dat was maar goed ook, want: het ging plenzen! Het kwam met bakken uit de lucht, waardoor we nog haastig onze kostbare spullen hebben opgeborgen in regenbestendige zakken en tassen, om te redden wat er te redden viel. Wat absoluut niet te redden viel, waren droge kleren: binnen no-time was iedereen doorweekt en sopte iedereen in zijn schoenen. Het leek wel een regenwoud waar we in waren beland! Iedereen glibberde over de nu natte padden, door het prachtige groene woud, terwijl er ook nog eens onweer binnen kwam drijven. Quinten en Renée maakten als eerste een kleine buikschuiver, maar gelukkig zag iedereen de humor, én de unieke ervaring er wel van in, waardoor we na een flinke wandeltocht van zo’n 2 uur eindelijk weer aankwamen bij het opstappunt voor de kano’s: compleet doordrenkt. Onze gids vond de regen echter niet zo’n punt: hij had juist graag dat het nog een paar uur door zou regenen, want hij had zijn eigen rijstveld, en dat konden zijn plantjes wel gebruiken. In droge periodes moet hij namelijk water inkopen om zijn land mee te bevloeien, want natuurlijk impact heeft op zijn winstmarge, en daarmee zijn standaard van leven.

Terug naar het Guest House, lekker even douchen/afdrogen/bijkomen en lunchen. Ondertussen was de regen ook eindelijk weer opgehouden, zodat we in een droge set kleren opnieuw op pad konden richting het kano-opstappunt, om ons nogmaals over de rivier te zetten, om aan de overkant in jeeps nog eens een safari te doen! We hebben vooral aapjes, herten, krokodillen en vogels gezien, maar helaas is het ons niet gelukt om nogmaals een neushoorn te spotten, of wilde olifanten. Ondanks dat we toch zo’n 4 uur in die jeeps hebben rondgehobbeld! Omdat het ondertussen weer stralend zonnig was, en de meesten wat moe beginnen te raken zo aan het einde van de reis, zagen we Ghislaine, Lars, Quinten en zelfs Kirsten al knikkebollen/slapen in de jeep, die dan soms met een ruk weer wakker werden als we over een hobbel gingen.

Moe maar tevreden zijn we teruggekeerd naar ons plekje, en hebben daar nog wat tijd voor het eten overbrugd door spelletjes te spelen, te kletsen, én de acts voor de bonte avond voor te bereiden! Die gaat namelijk na het eten plaatsvinden om de reis (alvast) gezellig met elkaar af te sluiten, omdat het de laatste avond samen is – in Kathmandu verspreiden we ons namelijk weer over onze vertrouwde gastgezinnen. Over de uitkomsten van de bonte avond zullen we jullie morgen in geuren en kleuren vertellen in het laatste reisverslag!