Day of the survivors

Reisupdate 4

Nou, we hebben weer wat meegemaakt hoor! Zoals de ouders waarschijnlijk al meegekregen hebben, hebben we bijvoorbeeld een avontuurlijk raft-tochtje erop zitten! Maar laten we bij het begin beginnen.

Vanochtend verzamelden we om 7 uur voor het ontbijt in het centrale huis, nadat de meeste jongeren in andere gastgezinnen hadden geslapen. Een aantal hadden prima geslapen, maar anderen hadden het toch wel wat koud gehad, of waren veel wakker geweest. Inge en Tiba werden om half 5 al wakker omdat hun gezin toen begon met koken, en laat het nou net zo zijn dat de meiden in de keuken sliepen… Joyce en Renée hadden voor ze gingen slapen een grote spin vermoord, maar konden toch de volgende ochtend deze niet meer terugvinden in het doekje dat ze ervoor hadden gebruikt? Het mysterie zal wel nooit opgelost worden. We vroegen ons trouwens nog af waarom het een pompoendorp was, aangezien we die nergens zagen, maar het bleek dat zij ook courgettes onder pompoenen scharen, en ja die hebben we zeker wel gegeten!

Na een lekker ontbijtje vertrokken we met onze nieuwe bus (airco!) en nieuwe chauffeurs richting Chitwan, waar we morgen zullen aankomen. De tocht begon wederom hobbelig, waarbij de skills van chauffeur weer goed werden getest in deze verkeersdrukte. Opnieuw zagen we (voor ons) vreemde en intrigerende taferelen: een geit achterin een pick-up, een verkeersagent midden op straat in een rond regelhokje en drie koeien midden op de weg. Aangezien koeien heilig zijn in Nepal, moet je daar dus omheen, en dat doet al het verkeer dan ook! Niemand die probeert om ze weg te jagen.

Helaas kwamen we bij het binnenkomen van de Dhading vallei in een flinke file, omdat er bij het tegenliggende verkeer een vrachtwagen had besloten om ermee te stoppen halverwege de berg. Hierdoor hebben we lang stilgestaan en liepen we vertraging op en kwamen we wat later aan op onze bestemming, Malekhu. Dit is een River Park, aan de Trisuli rivier, waar we de nacht zullen doorbrengen! Maar wat was nou het mooiste eraan? Dat we met een raft het water moesten oversteken, inclusief al onze bagage, om er überhaupt te komen! Hier begon het avontuur dus al.

Na een heerlijke lunch gingen we terug het water over, de bus weer in, om een stuk verderop aan onze rafting experience te beginnen! We kregen een zwemvest aan, helm op en een peddel, en zijn toen naar beneden naar de rivier gelopen. Na de nodige veiligheidsinstructies zijn we in twee rafts vertrokken: Kirsten met 7 meiden, Madelon met 3 meiden en de 2 heren. Floor besloot vooraan te gaan zitten (een plek voor de avontuurlijke mensen), waarop Tiba spontaan aanbood haar te komen redden mocht ze eruit vallen. Gelukkig is dit niet gebeurd: alleen Quinten’s peddel besloot een stukje te gaan zwemmen. En wat was het een mooie tocht! Lekker de golven in duiken, peddelen met de stroom mee, en overspoeld worden door het beukende water. Iedereen gilde het uit toen ze nat werden, maar dat werkte juist lekker verkoelend, want het is hier zo rond de 35 graden! Olivia had vanuit Kirsten’s boot een soort mini-oorlog met de gids in Madelon’s raft, om te kijken wie de ander natter kon spetteren. Dit eindigde in een lachwekkende worsteling, waarbij ze allebei in het water zijn geplonst, en wij allemaal niet meer bij kwamen!

Ook zagen we weer een aantal dingen die typerend voor dit land zijn, naast uiteraard de mooie natuur. Zo zagen we soms vlak naast een waterval, een hele helling vol afval, dat helaas vaak gewoon in de natuur wordt gedumpt. Ook zagen we jonge kinderen die hun eigen visnetten aan het maken waren, en daarmee vissen gingen vangen. Een klein stukje van de tocht moesten we over het land lopen (om een gevaarlijke stroomversnelling te ontwijken), waarbij we zelfs door de rijstvelden liepen! Mooi om dat alles ook even mee te pikken.

Richting het einde van onze tocht voelden we ineens een hele warme wind, en terwijl we ons er nog over aan het verwonderen waren, hebben onze gidsen ons naar de kant gestuurd. Dat was maar goed ook, want ineens kwam er uit het niets een mini-storm opzetten, met flinke rukwinden, waarbij de blaadjes van de bomen en het zand ons in de ogen waaiden! Suus zei eerst dat ze het eigenlijk wel tof vond om eens mee te maken, maar bedacht zich toch toen dit wel even aanhield. Na een goede 10 minuten van dit opmerkelijke weer, ging de wind ook weer liggen en konden we het laatste stukje verder peddelen. Gelukkig is er dus niets gebeurd, maar we keken er allemaal wel even raar van op!

Toen het net donker was, waren we weer teruggekomen bij onze overnachtingsplaats, waar de tenten al klaar stonden! De meesten hebben nog even een duik genomen in het heerlijk warme zwembad, alvorens te gaan douchen (koud) en lekker te eten. Zoals de meeste avonden bestaat het eten uit rijst, daal, een ‘groenteprutje’ en nog wat wisselende sausjes of snacks. Terwijl dit verslag geschreven wordt, zit de groep al bij het kampvuur dat voor ons georganiseerd is, dus dat lijkt me een mooie manier om deze avontuurlijke dag mee af te sluiten. Lekker slapen straks!