Hakuna matata

Reisupdate 2

Jullie zijn vast benieuwd hoe de eerste nacht bij de gastgezinnen is bevallen?! Het was een hele ervaring! Iedereen kwam met enthousiaste verhalen terug naar het guesthouse. De jongens Mike, Zjuul en Hugo vertelden trots dat ze op een echt vuurtje hebben gekookt, Alyscha en Lisette werden al vroeg uit bed getrommeld om mee te helpen met het ontbijt en Suzanne, Eline en Sanne hebben er twee lieve gastzusjes bij die hun overal achterna lopen. Gelukkig had iedereen goed geslapen en konden we vol energie beginnen aan een nieuwe dag. 
 
In de ochtend stond een lesje Swahili op de planning. Onze lokale gids David, die de les gaf, vertelde ons dat er in Tanzania meer dan 123 verschillende stammen zijn, ieder met hun eigen taal. Daarom is het Swahili als officiële taal uitgeroepen; een combinatie van woorden uit die verschillende lokale talen. Op die manier kunnen mensen uit deze stammen met elkaar communiceren. We hebben onder andere gekeerd hoe je mensen begroet en jezelf kunt voorstellen. Maar ook een aantal woordjes die weer goed van pas kwamen op de lokale markt. 
 
Na Swahili les hebben we een wandeling gemaakt door Tarakea om meer van de omgeving te ontdekken. Zo kwamen we onder andere bij een rivier waar mensen hun kleding wassen, en werden we vrolijk verwelkomd door een grote groep kinderen van de lokale basisschool. Sia liet geen moment voorbij gaan om alles met haar camera vast te leggen voor thuis. We eindigden de wandeling op de lokale markt waar we in groepje inkopen hebben gedaan voor de workshop in de middag. De markt was een wirwar van straatjes en kraampjes, en vrouwen liepen rond in de meest kleurrijke kleding. Om zich nog meer onder te dompelen in de lokale cultuur lieten Amara en Melissa hun haren invlechten, wat niet geheel pijnloos was. Maar het resultaat mocht er wezen. 
 
Nadat alle ingrediënten met handen- en voetenwerk bij elkaar waren gesprokkeld, was het tijd voor de kookworkshop. Op het menu stond: bananensoep, pilau (rijstgerecht), kachumbari salade en chapati’s (pannenkoekjes). Iedereen ging in groepjes aan de slag met een gerecht. Mike liet ons zien dat mannen heus wel kunnen koken en ging enthousiast aan de slag met het snijden van uien. Floor en Amber werden aan het werk gezet om het deeg te kneden voor de chapati’s en kunnen nu als volleerde chapati-prinsessen door het leven. Na veel snijden, kneden, roeren en bakken was het tijd om van onze zelfgemaakte lunch te genieten. 
 
Nadat iedereen zijn buikje rond had gegeten, stond er nog een bezoek aan de lokale kliniek op het programma. We werden welkom geheten door een van de doctoren en kregen een rondleiding langs de verschillende afdelingen. Hij vertelde onder andere dat deze kliniek veel HIV patiënten behandeld en vrouwen helpt met zowel het voorkomen als bevorderen van zwangerschappen. De patiënten komen voornamelijk uit de omgeving van Tarakea en zelfs over de grens vanuit Kenia. Vooral Demi en Yvette waren geliefd door de dokter vanwege hun vele vragen en achtergond als verpleegkundigen. Zo vroeg Demi zich af of er in deze kliniek ook operaties worden uitgevoerd. De dokter vertelde dat daar niet voldoende materialen voor aanwezig zijn en patiënten in dat geval dus naar een ander ziekenhuis moeten. Wat vooral veel impact maakte, was de afdeling waar vrouwen (met drie tegelijk!) kunnen bevallen in dezelfde ruimte. Het gebrek aan privacy en de hoeveel patiënten op één kamer was indrukwekkend om te zien. 
 
Aan het einde van de dag was iedereen moe maar voldaan na een bijzondere dag waarin we het lokale leven van Tarakea beter hebben leren kennen. Nynke was er vooral van onder de indruk dat we nog geen enkele toerist zijn tegengekomen en zo dus de echte Tanzaniaanse cultuur mogen ervaren. Toen was het tijd om terug te gaan naar de gastgezinnen en op te laden voor een nieuwe dag. Lala Salama! (slaap lekker)