PARAMARIBO-O-O

Reisupdate 1

De reis is begonnen! Het afscheid was voor sommigen best zwaar, maar gelukkig duurde het extra lang. We moesten meteen genoegen nemen met de Surinaamse tijd. De ouders van Aniek hebben het vliegtuig zelfs nog op zien stijgen. Voor Sanne en Siebe was het de allereerste keer vliegen en dan meteen bijna 10 uur. Deze 10 uur in het vliegtuig was gevuld met veel gezelligheid. Mensen gingen met ons kletsen en waren benieuwd naar wat we gingen doen in Suriname. Lume ging mensen helpen met het invullen van het douane formulier en ging regelmatig even aan de wandel om z’n benen te strekken. Aniek dacht: ‘ik ga gewoon lekker slapen’. Na het landen moesten we in de rij om onze stempel te halen en onze bagage op te pikken. De tas van Siebe liet ons nog even in spanning, maar uiteindelijk was alles compleet. Roberto, zijn vrouw en de chauffeur stonden ons op te wachten en brachten ons met een busje naar Paramaribo. Sarah keek haar ogen uit in het busje. Ze vond het vooral fascinerend dat je veel verschil ziet tussen arm en rijk: mooie, grote gebouwen staan naast kleine houten huisjes. Om 12 uur lokale tijd kwamen we aan bij onze guesthouse en konden we lekker meteen ons bedje induiken.

Vanochtend gingen Sarah H en Kirsten vroeg op pad om ontbijt te halen, zodat de groep even kon ‘uitslapen’.  Helaas hadden ze toch wat last van een jetlag en zaten ze om 9 uur gedoucht en al op ons te wachten. Roberto trakteerde ons ook nog op bojo cake, een lokale verwennerij. Vandaag stond Fort Nieuw Amsterdam op het programma. Onderweg vertelde Mildred, de vrouw van Roberto, ons veel over het onderwijs in Suriname. De kinderen gaan hier van 7.30 uur tot 12.30 uur naar school. ‘Relaxed’ was de reactie, maar de kinderen hebben daardoor wel bijna geen vakantie: alleen met de feestdagen en met kerst. Dat is toch wel een verschil met Nederland. Net als dat de winkels hier tussen 13.00 en 16.00 uur dicht zijn, zodat ze even een siësta kunnen houden. Dat wil de groep op dit moment stiekem ook wel even, want het was toch best vermoeiend zo pal in de zon. Vanaf Leonsberg zijn we met de boot naar Nieuw Amsterdam gevaren en kwamen we zelfs dolfijnen onderweg tegen! Ze zwommen gezellig met ons mee. Dolfijnen zijn helemaal niet schuw, maar juist nieuwsgierig. Zittend in de punt van de boot kreeg Sarah nog een golf met water over zich heen, terwijl ze lekker in het zonnetje zat. In Nieuw Amsterdam hebben we een rondleiding gekregen van Roberto. Hij liet ons een amandelnotenboom zien en Aniek was in shock: je kunt die hier dus gewoon plukken en in Nederland zijn ze zó duur! We zagen ook dat er bergen met afval liggen en dat wordt dus eens in de zoveel tijd verbrand. Dit is slecht voor de gezondheid, maar het verjaagt wel de muggen. Ieder voordeel heeft zijn nadeel. Verder hebben we daar geleerd over het slavernijverleden in Suriname en wat voor een bevolkingsgroepen er allemaal zijn in Suriname.

Hierna zijn we weer terug naar het centrum van Paramaribo gegaan om op de markt spullen te verzamelen voor ons avondeten. In twee teams verzamelden zij alle spullen en deden ze in de tussentijd opdrachten. Op de markt zijn Aniek, Lume, Sanne en Sarah helemaal los gegaan met de Crazy 20, terwijl Isa, Siebe en Vera liever valsspeelden door de foto op de Fairaway instagram te laten posten. Lume was de penningmeester en hield goed bij wat alles nou precies kostte. Aniek was een echte onderhandelaar en heeft een pen omgeruild voor een Surinaamse cd. De conclusie was: het eten is toch wel goedkoop hier vergeleken met Nederland. Ze mochten ook van alles proeven op de markt en aan aandacht van Surinamers geen gebrek. Sanne werd zelfs ten huwelijk gevraagd. Terug in het guesthouse ging Vera direct aan de slag met de voorbereidingen van het eten, terwijl de rest even ging opfrissen en een kleine siësta hield. Eenmaal terug beneden werd toch echt iedereen aan de slag gezet. Siebe had volgens mij nog nooit een stap in de keuken gezet en wilde stiekem in de hangmat liggen, helaas: we zijn een team! Hoe het eten gaat smaken horen jullie morgen. Ik vraag nog even aan Aniek: ‘Wat wil je dat ik erin zet voor je ouders?’, ‘Nou gewoon, dat ik plezier heb!’.