See you again Tarakea!

Reisupdate 3

Na drie dagen bij de gastgezinnen dachten we dat we de gastgezinnen hadden uitgevogeld, maar toch kwamen er nog verrassingen. Zo bleek de mysterieuze vrouw die Neema dagelijks helpt een hulp in de huishouding te zijn en Godfrey woont bij een soort pleeggezin, omdat zijn eigen familie ver weg woont.

Fabiën en Maudi hebben vanmorgen van bananenbomen veevoer gemaakt, maar dat ging toch op een iets minder hoog tempo dan Godfrey. Het plaatsje zag er weer spik en span uit! Daarnaast hebben ze nog water gehaald. Nina en Maaike hebben alle dieren gevoerd en de was gedaan. Omdat Charles’ huis nog niet af was, konden Rutger en Lars daar nog niet echt meehelpen in het huishouden. Toen ze een wandelingetje naar Neema kwamen maken, werden ze alsnog gelijk aan het werk gezet, want met 9 mensen in een huis is er veel kleding om te wassen. Nina en Maaike hebben even laten zien hoe het moet.

Daarna wilde de groep graag de workshop van Godfrey bekijken. Hier kan je goed zien wat voor impact Stichting Sengerema heeft. Godfrey maakt meubels en dankzij de lening van Sengerema zijn er bijvoorbeeld zaagmachines. Godfrey is ontzettend trots op zijn meubels en heeft hierdoor ook echt een eigen toekomst.

Daarna werd er flink genoten van het uitzicht. We zaten ergens op een heuvel. Berggeit Maaike wandelde vrolijk naar boven en naar beneden. Ze begint al op een echte Tanzaniaan te lijken! Toen we bij de school aankwamen, werden we met wel duizend open armen ontvangen. Rutger en Lars hebben een klein lesje Nederlands gegeven. Je merkte gelijk dat het schoolsysteem hier heel anders is. Leraren zijn de baas en daar moet je respect voor hebben. Herhaling is ‘key’ en rijtjes stampen doen ze dan ook veel. Al snel kwam ook de realisatie dat er zo’n 250 leerlingen rondliepen, maar dat er maar een stuk of vijf leraren waren. Erg karakteristiek zijn de tekeningen op de buitenkant van de lokalen. Daarvoor gaan de leraren met klas en al naar buiten. Het was erg lastig voor te stellen dat er dan zo’n 50 leerlingen naar een tekening staan te kijken en dan ook echt informatie op kunnen nemen. 

Daarna begon de warming-up voor de voetbalwedstrijd. Het veld lag een paar honderd meter verderop, dus renden de leerlingen in drie rijen achter de gymdocent aan. De ouderejaars hielpen verderop in de rijen om te zorgen dat dit goed verliep. Na een korte teambespreking klonk het startsignaal. Toen het eerste goal viel, gingen de toeschouwers helemaal los. Helaas was het buitenspel en werd het doelpunt afgekeurd. Uiteindelijk eindigde de wedstrijd in een gelijkspel en dat betekent natuurlijk penalties. Het liep erg gelijk op. Godfrey heeft een paar mooie ballen tegengehouden, en wij hebben mooie goals gescoord. Maar het was uiteindelijk de lokale gymdocent die het verschil maakte. Door vol over het goal te schieten!

Uitgeput en voldaan keerden wij terug naar het guesthouse. Daar kregen we nog een danslesje en Maudi en Fabiën blijken groot fan te zijn van carnavalhitjes. Al springend en dansend namen we afscheid van de gastgezinnen. Nog een nachtje en dan is het tijd voor Moshi!