Mavo Muurhuizen op reis

Reisupdate 1

Na een jaar naar deze reis uit te kijken, is het dan zo ver. Mavo Muurhuizen gaat mee op reis! Aangekomen op Schiphol werden Fabiën en Maudi nog verrast door vrienden die hen kwamen uitzwaaien. Het werd dan ook een emotioneel afscheid. De vader van Maudi ontpopte zich tot een heuse paparazzi en bij de moeder van Maudi was geen greintje zenuwen te bemerken. En Nina heeft bewezen een reiziger in hart en nieren te zijn. Met maar 9.6 kilo in haar backpack ging ze op reis, en hoe! Ik heb nog nooit iemand zo relaxed voor de allereerste keer het vliegtuig in zien gaan. Ze zat erbij alsof ze al jaren vliegt!

Tijdens de tweede vlucht lag Lars als eerste in dromenland. Een Mario en Luigi getint dromenland welteverstaan. Ook Fabiën en Maaike hadden een erg mooi slaapmaskertje meegenomen, en het was dan ook meant to be dat zij met z’n drieën naast elkaar zaten. Na toch iets te weinig uurtjes slaap, konden we dan een eerste blik op Kenia werpen. De bomen waren het meest opvallend. Fabiën dacht dat ze in de Lion King was beland. Dat had misschien ook wat te maken met alle beelden van dieren die op het terrein van het vliegveld staan. Het contrast in Kenia viel ook erg op. Grote massale fabrieken en gebouwen naast kleine, krakkemikkige houten stalletjes waar mensen producten proberen te verkopen. ‘We mogen zo blij zijn met wat we in Nederland hebben’ is dan ook het citaat van de eerste dag.

Onderweg werd ook de eerste chapati gegeten. Dat zijn de pannenkoekjes die ze hier als ontbijt, lunch en avondeten maken. Maudi vond het aan de ene kant wat droog, maar toch ook wel lekker. De mandazi’s, een soort kruising tussen een donut en een oliebol, viel ook in de smaak, maar was toch wel erg vullend. Zelfs Lars ging met een vol gevoel terug de bus in. Daar vielen Lars en Rutger vredig op elkaars schouder in slaap.

Aangekomen in Tarakea werden we met open armen ontvangen. Neema was ontzettend blij om ons te zien, en dat was natuurlijk wel mooi om mee te maken. De gastgezinnen zijn ook verdeeld; Rutger en Lars mogen het huis van Charles helpen afbouwen, Maudi en Fabiën slapen bij Godfrey die hopelijk nog een gospelliedje voor hen gaat zingen, en Nina en Maaike slapen in een huis met een kleine dierentuin in de achtertuin!

Om elkaar een beetje te leren kennen werd er een spelletje ‘wie ben ik’ gedaan. David, Charles en Glory keken ons toch een beetje gek aan toen we vroegen of ze een post-it op hun hoofd wilden plakken, maar al snel schaterden ook zij van het lachen.

Na het eerste uurtje Swahili les werd het tijd voor een verkenningstocht. Er werd hard geoefend met de woorden, en ook nog veel gestruikeld. Kuriba, Kubira, vrijwel alle varianten van Karibu (welkom) heeft Rutger de revu laten passeren, maar uiteindelijk lukte het om een gesprekje te voeren met wat jongens. Natuurlijk werd er gelijk een voetbal bij gehaald en even wat hooggehouden met de Messi’s van Tarakea. Dit belooft wat voor de grote wedstrijd van overmorgen!

Eenmaal teruggekomen van de wandeling was iedereen wel moe. Nina had nauwelijks geslapen tijdens de reis (misschien was het dan toch de onzichtbare spanning) en daarna hebben we nog een volle dag gehad! Fabiënne vond het erg indrukwekkend om het verschil te zien. De grote gebouwen met spiegels als ramen vergeleken met het vieze stroompje waar jonge eendjes uit aan het drinken waren. Kortom, het was een eerste dag vol indrukken en ze zullen allemaal wel heerlijk slapen.

Lala salama!