Kijken en bekeken worden

Reisupdate 4

Iedereen wordt als herboren wakker. De bedden liggen zo lekker dat iedereen zich zelfs nog een keer omdraait en te laat is voor het ontbijt. Onze gids is gelukkig ook te laat, dus we kunnen toch nog naar de souvenirwinkel. Daar stevig onderhandeld met de verkoper, helaas is hij toch de meest ervaren in dit spelletje en houdt hij voet bij stuk. Toch hebben we wat leuke souvenirs voor thuis aangeschaft!

We duiken weer de bus in, op naar de markt! De leerlingen trekken er in groepjes op uit, vastberaden om het spel wat we op de markt gaan spelen te winnen.  Ze krijgen een boodschappenlijst en een stel gekke opdrachten mee. Wat bijzonder om zo’n Afrikaanse markt mee te maken: prachtige stoffen, keurige stapeltjes groente en fruit en vooral veel starende ogen! Hieruit blijkt wel dat op deze markt nauwelijks toeristen komen. Wij zijn net zo goed een bezienswaardigheid voor hen als zij voor ons. Wat ons vooral schokt is het dierenwelzijn op de markt, de kippen liggen in de hete zon alvast voor te garen, terwijl ze zielig piepen.

De opdrachten worden fanatiek uitgevoerd. Sam klimt in een boom om de teamnaam zo hoog mogelijk te fotograferen, Jort rent net niet binnen de 2 minuten een rondje over de markt, Wouter ruilt een pen voor 2 bananen en Sabine leert een Afrikaanse dame een Nederlandse zin. Het was een close-finish, omdat iedereen onwijs zijn best heeft gedaan. De houten kampioensschalen worden uitgereikt aan het Kilimanjaro-Team: Wouter, Jort, Marije, Lise en Marcel.

We slaan succesvol de ingrediënten voor de kookworkshop in. Het valt Juliëtte op dat ze zo ontzettend aardig zijn: “Ze gaven zomaar een zevende komkommer, terwijl we betalen voor zes!” Met de producten op zak kunnen we terug naar het Guesthouse in Tarakea om de kookworkshop te starten. Onder inspirerende leiding van onze geweldige kokkin, bereiden we drie traditionele recepten. Siebert blijkt wat moeite te hebben met het uitrollen van het chapati-deeg, maar bakt uiteindelijk de lekkerste. Matthijs gebruikt zijn moeder’s manier om de paprika te snijden, deze past echter niet in het traditionele plaatje en hij krijgt een nieuwe manier voorgedaan. Ilse leert hoe ze een ui moet snijden. Uiteindelijk bereiden we samen een heerlijke lunch!

Dan is het tijd voor het bezoek aan de kliniek. Marije stelt vanuit toekomstig artsen-perspectief interessante vragen. Zo leren we over de illegale abortussen, de meest voorkomende kinderziekten en dat er door de overheid gestimuleerd wordt om maximaal vier kinderen te krijgen. De lokale reisbegeleiding staat versteld dat in Nederland het gemiddeld aantal kinderen zo laag is.

Na al deze serieuze en indrukwekkende informatie, wandelen we terug naar het Guesthouse. Hier staat de enorme muziekinstallatie al klaar! Vol energie starten we Qwaito-les. Super tof dat iedereen zo leuk meedoet! De Afrikaanse muziek wordt ingewisseld voor Nederlandse muziek en iedereen gaat los. Tessa blijkt een heuse dancing-queen. Ze heeft de pasjes als eerste onder de knie en leert de Nederlandse bewegingen ook aan onze Tanzaniaanse vrienden. Zelfs de Macarena-dans wordt vol passie uitgevoerd. Dit dansen heeft ons opnieuw hongerig gemaakt: tijd voor het avondeten.

Het was een lekkere maaltijd met veel groenten. Fijn om te zien dat de bordjes bij de leerlingen steeds beter leeg gaan. Na de laatste hap, staan de gastouders al paraat om de leerlingen mee naar huis te nemen. Siebert sluit de dag mooi op zijn Afrikaans af door netjes de Tanzanianen ‘lala salama’ (slaap lekker) te wensen.

Quote van de dag: ‘Ik heb lekker geslapen, maar ik moest wel even wennen aan de luxe!’ (Wouter).