Zwijntjes en geintjes

Reisupdate 6

Deze ochtend, in alle vroegte, was het moment van het echte afscheid aangebroken. Gelukkig hadden we gisteren de avond erg mooi afgesloten, maar dat maakte dit moment er natuurlijk niet minder om! Het was gek om voor de laatste keer te ontbijten en samen te zijn. Inmiddels hadden we een gestroomlijnde volgorde, waarbij we telkens het ontbijt voor de locals opschepten. Daarna was het tijd  voor het afscheid, de laatste e-mailadressen en namen voor Facebook werden uitgewisseld en verstand op het volgende!

We hebben op de grens nog een keer naar de Kilimanjaro gezwaaid. Elke grensovergang hanteert zijn eigen regels, en plots bleek hier iemand te zitten die haar werk wel héél serieus nam! Na wat lieve glimlachen, honderden sorry’s en een improvisiore lijst met namen en paspoortnummers was  het eindelijk zo ver! Haha, wat een grap! Nu mochten wij de grens wel over, maar onze bus nog niet. Nog even wachten dus. Ideaal moment om even terug te denken aan onze eerste kennismaking met de toiletten hier (lees: een gat in de grond, met deuren zonder slot in een wel erg verdachte kleur). Inmiddels waren we niet meer impressed natuurlijk ;). Wat een transformatie in een week tijd! Gelukkig hoefden we niet té lang terug te mijmeren naar deze prachtige tijd en konden we ein-de-lijk de Keniaanse weg op!

Onze safari-jeeps stonden al op ons te wachten bij de Kimana-gate van het Amboseli National Park. Nog even onze kersverse nieuwe stempel showen in ons paspoort en we waren klaar voor de Big Five! Het park is relatief klein en tijdens deze droge periode komen alle dieren naar de waterplaatsen, de ideale combinatie om massa’s veel dieren te zien! We waanden ons even in de Lion King – zeker met de backing vocals van Nienke – met al die kleine pumba’tjes die tussen alle gnoe’s, buffels, impala’s en springbokken door raceten. In het moeras zagen we nijlpaarden luieren en olifanten eten, daar wilden we maar al te graag bij springen. Heet was absoluut een understatement! Doorheen het hele park vonden we verbazingwekkend ook wat zebrapaden, en wel in hun allerpuurste vorm! Voor onze wagens liepen deze dieren af en toe de weg over, en dit vond Frederike toch wel érg leuk.

Jammer genoeg zagen we hier ook de effecten van de enorme droogte. De dieren waren erg mager en we zagen ook bizar veel dode dieren langs de weg liggen. Wij reden rond in een park dat opnieuw veel weg had van een woestijn, terwijl het zo’n 30 jaar geleden nog vol bomen en struiken stond. Er is steeds minder smeltwater van de Kilimanjaro en  de dieren hebben steeds minder plaats om door het hele land te lopen waardoor alle planten en bomen leeg gevreten worden. Het gras blijkt normaal gesproken tijdens dit moment van het jaar hoog te staan, terwijl het nu amper boven de grond uit kwam. Wel vertelden onze gidsen dat ze steeds meer nadenken over oplossingen, hopelijk kunnen wij ook af en toe nadenken over de opwarming van de aarde?

Op de terugweg vanuit het park racete Sylvia’s jeep er snel vandoor, maar dat sprookje kon natuurlijk niet lang duren. Zij kregen een lekke band! Al snel verzamelde zich een grote menigte Masaai kinderen rondom onze auto’s. Zij hadden allemaal een soort brandmerk op hun wangen. Blijkbaar wordt dat gedaan om ervoor te zorgen dat de vliegen niet in de ogen van baby’s gaan zitten. Wat we ook hebben geleerd over de Masaai, is dat het vroeger zo was dat jonge mannen als een held gezien werden als zij een leeuw hadden gedood. Inmiddels doen zij dit gelukkig niet meer en staan Masaai er om bekend juist heel goed voor hun vee te zorgen!

Voordat we in de bus stapten richting Naïrobi, stopten we even in een souvenirwinkel. Dus ouders, familie en vrienden: BE PREPARED ! Ondertussen genieten de meiden van hun eerste échte douche deze week en wachten we op pizza’s, wat een luxe!