Oog in oog met een leeuw!

Reisupdate 6

Deze ochtend was iedereen al vroeg op het guesthouse voor de laatste keer chapati’s en eieren voor deze reis. Het is een bijzondere dag. Niet alleen omdat we op safari gaan en Tanzania gaan verlaten, maar ook omdat Ezrie jarig is! Nadat wij voor het feestvarken hadden gezongen, werd er ook nog een verjaardagsliedje in het Swahili gezongen door de lokale begeleiders. Speciaal om hier jarig te zijn! En toen werd het toch tijd om afscheid te nemen van onze gastvrije lokale begeleiders Godfrey, Beatrice, Neema, Glory, Charles en David. Daisy gaf nog een coole polaroid groepsfoto aan David, de coole kleine Nathan kreeg een bal van Femke en Anneke en Emma kreeg zo’n dikke knuffel van Neema dat ze door de lucht vloog. Nog een laatste fotootje schieten, een knuffel geven, contactgegevens uitwisselen en heel hartelijk bedanken: een moeilijk maar mooi moment.

Amboseli National Park
En toen was het zover, het moment waar iedereen naar had uitgekeken: de safari! Camera’s in de aanslag, accu’s opgeladen en op naar het Amboseli National Park in Kenia. Bij het park werden we in twee groepen opgesplitst: eentje in een vette safari-jeep, en de andere in een coole pick-up truck. Bij de eerst zebra gilde de hele groep het al uit van enthousiasme, waar de chauffeur weer om moest lachen: “Is dat voor die zebra?”’. Later begrepen we zijn vraag toen we de miljoenen zebra’s over de savanne zagen lopen. Oké dan duizenden. In het Amboseli National Park lopen 2.000 olifanten rond, maar die kunnen in en uit het park. Het park is puur natuur: er zit geen hek om het park en de dieren worden niet gevoerd. Olifanten zijn net als de Masaai, ze kunnen zonder paspoort de grens over. Pumba kwam ook regelmatig langs rennen: de Kenya Express! Wat rennen die hard zeg. Er zijn maar 50 leeuwen in het hele park en wij hadden geluk. Als kers op de taart zagen we op het einde van de tocht een grote leeuw liggen, superdichtbij, echt geweldig! Kirsten denkt dat het komt omdat zij de leeuw spotte, Emma denkt dat de leeuw verscheen omdat ze het Lion King-lied zo mooi aan het zingen was. Hoe dan ook, een machtig gezicht waar we heel veel geluk mee hebben gehad!

Na de safari moesten we weer een stuk rijden naar Nairobi. Het einde is in zicht en dat is toch wel heel snel! Laura baalde ook dat het nog maar twee dagen is, eigenlijk anderhalf: …”want het is zo’n leuke groep!”. Waarna ze een flinke boer liet door de bus, wat een heerlijke meid is het toch.

Vanuit ons, Roel en Kirsten, willen we even laten weten dat we supertrots zijn op onze groep! Ze zijn in korte tijd enorm naar elkaar toe gegroeid, helpen elkaar waar ze kunnen, steunen elkaar op moeilijke momenten en de sfeer zit er lekker in! Als ze nou ook nog ophouden met klagen over het te laat komen, zou dat helemaal mooi zijn. Morgen een bezoek aan de sloppenwijk. Aangezien het bezoek aan de basisschool al best heftig was, vinden we het best spannend welke impact de tour morgen zal maken. Jullie horen het morgen! Doei!