Kerkdienst op zondag

Reisupdate 5

Onder het genot van een chapati en een eitje, het vaste ontbijt hier, werd er deze ochtend weer druk gepraat over de belevenissen bij de gastgezinnen. De gastvrije Neema zoent Lars en de dames elke avond om ze een goede nacht te wensen: op z’n Nederlands, dus met drie kussen. En het is gelukt hoor: Daisy en Laura hebben gedoucht! De kinderen van het huis hebben voor warm water gezorgd, en de rest van onze groep is hier ook erg blij mee. Ook Femke en Anneke ruiken een stuk frisser dan de afgelopen dagen! Zij hebben zelf voor hun warme water gezorgd: ze hebben geholpen met hout hakken, een vuurtje maken en het opwarmen van het water. Ze hebben ook geleerd om met een emmer op hun hoofd te lopen: supercool, super Afrikaans maar ook met een lege emmer: supermoeilijk. Ezrie is helemaal lekker aan het integreren, de chauffeur moest vanochtend op haar wachten: African time!

Kerkbezoek
De lokale begeleiders verschenen deze ochtend in prachtige outfits aan het ontbijt. Je zag meteen dat dit een speciale dag voor ze is. Met name Godfrey, de jongen waar Lisa en Anne bij overnachten, zag er goed uit in zijn mooie pak. Hij zou ook zingen in het kerkkoor, een hele eer. Wij deden ook ons best om er netjes uit te zien en hadden onze mooie kitanga’s omgeslagen. Op weg naar de kerk trokken we een hoop bekijks. Toen we bij de kerk aankwamen was het koor aan het repeteren en dat klonk al geweldig. In de kerk zelf kregen we mooie plaatsen naast het koor, zodat we onze vriend Godfrey goed konden horen en zien. En hij bleek niet alleen te zingen in het koor, hij was de koorleider! Stoer hoor, helemaal het mannetje! Hij ging helemaal los en kan echt goed zingen. Wij swingden lekker mee met het koor en deden zoveel mogelijk wat iedereen deed: staan als iedereen opstaat, braaf zitten als iedereen weer ging zitten, enzovoort. Op het einde mochten we zelfs met de hele groep naar voren te komen om ons voor te stellen, best ongemakkelijk. Femke stal de show door zich in het Swahili voor te stellen: “Jina langu ni Femke!” De hele kerk vond het prachtig en we voelden ons bijzonder welkom!

Rondleiding door Tarakea
Na de lunch hebben we een wandeling door Tarakea gemaakt. De Tarakea River staat droog, dus we konden er zo doorheen lopen. Dat wil zeggen: lekker klauteren over rotsen in de rivierbedding. We zijn trots op Lisa dat ze overeind is gebleven! Hoe langer we liepen, hoe groter de groep werd. Steeds meer nieuwsgierige kinderen sloten zich bij ons aan. Veel van de kinderen liepen op veel te grote slippers of zelfs op blote voeten en droegen kapotte en vieze kleren. Toch waren ze vrolijk en vonden ze het leuk om een stukje mee te lopen. Daisy maakte nog een polaroid foto van ze waar ze heel blij mee waren. Wat een mooie omgeving hier en wat zijn die acaciabomen mooi.

Eindfeest
Op de laatste avond in Tarakea is er fanatiek gedanst met alle lokale begeleiders. We zijn inmiddels, bijna allemaal, expert geworden in de qwaito en Godfrey ging los op de macarena. Ook het vliegerlied was weer een succes. Nu is de laatste nacht bij de gastgezinnen aangebroken. Morgen verlaten we Tarakea en rijden we naar Kenia voor de Safari!