Koffie en dingetjes

Reisupdate 4

Na de heftige dag met het basisschoolbezoek hadden we vandaag een wat luchtiger programma: een bezoek aan een fairtrade koffieplantage en souvenirs shoppen bij Sha industries! Iedereen is deze ochtend stipt op tijd opgehaald voor het ontbijt… nee hoor. De groep begint langzaam te begrijpen wat African Time betekend door het te ervaren! Toen de ladies en Lars eenmaal voor het ontbijt op het guesthouse verschenen, zijn er steekproefsgewijs controles uitgevoerd op stinkende oksels: armen omhoog en laat maar eens ruiken! Een mooie taak voor Kirsten. Helaas kwam niet iedereen door de controle want nog steeds heeft niet iedereen gedoucht, wat een lucht komt er van Lisa, Laura, Daisy en Ezrie af zeg. Iedereen leert de gastgezinnen steeds beter kennen. De vader van Irene had zelfs een lied voor Ezrie en Luca gezongen in de vroege ochtend, het lied dat voor mensen wordt gezongen als ze de Kilimanjaro hebben beklommen. Lekker wakker worden!
 
Koffietour
Na het ontbijt hebben we een mooie tocht naar Moshi gemaakt. We kwamen aan op een prachtige plantage. Het is eigenlijk niet één grote plantage, maar een aaneenschakeling van allemaal kleine koffieboerderijtjes, afgewisseld met onder andere maisveldjes, avocadobomen en bananenbomen. De koffieboeren werken samen om een goede prijs te krijgen voor hun koffiebonen op de veiling in Moshi. Door de samenwerking met fairtrade koffiemerken zijn ze zeker van inkomsten, waardoor ze wat verder vooruit kunnen plannen dan één oogstseizoen. Ze verdienen nog steeds niet veel, maar ze kunnen hun kinderen wel naar school sturen, zoals onze gids Kessy dat heeft kunnen doen.  
 
We hebben elke stap gezien van het proces van de koffieproductie: van het planten van een koffieplant tot het malen van de bonen tot koffiepoeder. Het resultaat: een zelfgemaakt, megasterk bakkie pleur! Niet iedereen vond de koffie even lekker, maar de kenners Lars, Jet, Laura, Femke en Roel waren het erover eens: het was de beste koffie ooit! De groep was verbaasd hoeveel werk het kost om een kopje koffie te maken, en hoe weinig geld de boeren hiervoor krijgen. Het was een beetje glibberig op de plantage, waardoor Lisa een schuiver maakte. Helaas een vieze broek, maar de camera was veilig. Één van de boeren heeft trots zijn huis en dieren laten zien, maar hij vertrouwde Femke niet helemaal met zijn machete. Hij bleef er maar naar kijken, terwijl de groep naar de camera lachte.
 
Souvenirshoppen
De lunch was héérlijk: een lopend buffet en ze zijn nog nooit zo blij geweest met sperziebonen. Na het chappen van de lunch begon het grote souvenirfeest. Eerst hebben we een hoop koffie bij de plantage gekocht en daarna zijn we naar Sha Industries gegaan: een werkplaats waar zo’n 35 gehandicapte mensen werken om souvenirtjes te maken van leer, hout en koehoorns. Hier zat natuurlijk een enorme winkel aan vast en daar was het natuurlijk bingo. Zelfs de lokale begeleiders vonden het wat lang duren, nu moesten zij op ons wachten, ook wel eens lekker! Sleutelhangers, tasjes, t-shirts, boekjes, plankjes, onderzetters, knuffels, mapjes, doeken, schilderijtjes, dingetjes: bedenk het, en het komt mee naar Nederland. Een lekker dagje dus! Papa Roel moest z’n portemonnee wel even tevoorschijn toveren tijdens het shoppen. Kirsten vervult de mama-rol en zorgt voor haar ‘’kinders’’ door af en toe pleisters te plakken en splinters te verwijderen. Wat hebben we toch een geweldig gezin (groep).  
 
Morgen naar de kerk, zoals dat hoort op zondag. Bedankt voor de leuke reacties op de updates en tot de volgende!