Meedraaien in gastgezin

Reisupdate 3

In de ochtend bleven we vandaag allemaal bij ons gastgezin om te ervaren hoe het leven daar dagelijks aan toegaat. Dat was bij iedereen superleuk! Zo hebben Marleen en Marijke bomen om gehakt, de geiten eten gegeven, en kregen ze een demonstratie bij de meubelmakerij. Li Xiang en Fleur hebben een prachtige rondleiding gekregen in de omgeving van de vader van hun gastvrouw, die alles vol trots liet zien. Lea en Ashley hebben water gehaald, schoon gemaakt, heel veel gekletst en hun 'beauty products' laten zien aan hun gastvrouw, die dit super interessant vond! Ze begreep eerst alleen niet helemaal dat de kleur foundation van Lea niet helemaal bij haar zou werken, tot ze het op smeerde! Bij Hidda en Lotte werd er afgewassen en schoongemaakt. Daarna zijn hun haren prachtig ingevlochten door hun gastvrouw, die erg trots op haar resultaat was.

Wat iedereen opvallend vond was met welke materialen ze werken. Zo wordt er geveegd met een bos takken, en gedweild met een oud shirt. Ook hebben de kinderen hier zelf gemaakt speelgoed; bijvoorbeeld een leeg flesje met dopjes aan de zijkanten dat als een autootje fungeert. Het is mooi om te zien dat ze met weinig materialen zo veel dingen kunnen. Wat ook iedereen is opgevallen is dat de kinderen hier amper huilen, zelfs als ze hard vallen. Gewoon weer opstaan en doorgaan!

Na deze ochtend vol nieuwe indrukken hebben we een lekkere lunch gehad, waarna we voor het eerst het bekende 'pole pole' hebben mogen ervaren. Pole pole betekend: rustig aan, geen haast, alles op zijn tijd. Dus hebben we een tijdje moeten wachten, maar deze tijd hebben we opgevuld met leuke spelletjes!

Toen was het eindelijk zo ver: het bezoek aan de school. We werden hier verwelkomd door een enorme groep kinderen, die allemaal super enthousiast waren dat wij op bezoek kwamen. Ze wilden stiekem allemaal aan onze 'gek gekleurde huid' en 'gekke haar' voelen. Ook waren ze allemaal enorm onder de indruk van de beugel van Lotte, en het mooie 'gouden haar' van Lotte en Marleen. Het was dus echt bekijken én bekeken worden! Na dit enthousiaste onthaal was het tijd voor een potje voetbal. 10 schreeuwende, voor de bal wegduikende, maar fanatieke meiden tegenover een team van jonge jongetjes. Moet toch lukken zou je denken. Niks was minder waar! We zijn dik ingemaakt met een eindstand van 4-1, waarbij ons ene doelpunt kwam omdat ze zich ineens inhielden met spelen, waarschijnlijk vonden ze het een beetje zielig worden...

Nadat we onze waardigheid weer bij elkaar geschraapt hadden, was het tijd om een kijkje ín de school te nemen. De klaslokalen zijn gevuld met bankjes, en er zitten soms tot wel 70 leerlingen in één klas met één docent. Dat kunnen wij ons haast niet voorstellen. Ook hingen er in de lokalen veel tekeningen over verschillende onderwerpen, van biologie tot aardrijkskunde. Wat we bijzonder vonden om te zien is hoe groot het schoolplein hier is vergeleken met de school, terwijl in Nederland de scholen zelf vaak veel groter zijn dan de pleinen er omheen. Misschien omdat ze veel meer buiten zijn, wat ook zou verklaren waarom ze zo goed waren in voetbal!

Terug in het guesthouse viel na een tijdje de stroom uit. Hier hebben we goed gebruik van gemaakt door heerlijk op de grond onder de sterrenhemel te gaan zitten, welke we nu super goed konden zien. Terwijl we daar zaten, bespraken we onder andere hoe mooi het is dat de mensen in Tanzania echt een gemeenschap vormen: iedereen kent elkaar of begroet elkaar, en iedereen die we tegen komen heet ons welkom in Tanzania. Er hangt dus echt een super mooie sfeer. Wij vermaken ons dus voorlopig meer dan prima!

Morgen weer een nieuwe dag en een nieuw verslag!

PS. Onze vlogger Lea maakt tijdens de reis ook filmpjes! Bekijk ze via Instagram, Facebook of Youtube.