Pollepels en ballonnen

Reisverslag 5

Dag 6

Vandaag was de laatste volle dag in Tarakea, en deze begon met een speurtocht over de markt! In groepjes waren er verschillende opdrachten die uitgevoerd moesten worden, zoals het passen van Tanzaniaanse kleding en het leren van een Nederlandse zin aan een local. Iedereen was super fanatiek bezig en bij de een ging het beter dan bij de ander. De uiteindelijke winnaars waren Oumaima, Moira en Katinka! Dit onder andere doordat ze een ander Tanzaniaans dansje hadden geleerd dan de Qwaito! Als winst kregen zij een echte Tanzaniaanse pollepel voor hun harde werk. Een van de andere opdrachten tijdens de speurtocht was ingrediënten halen; deze gingen we gebruiken om onze eigen lunch mee te maken! De kokkin had haar spullen meegenomen naar het guesthouse en hier gingen we aan de slag met bananensoep, chapati en ugali. Als het goed is kan iedereen dat nu thuis dus ook lekker een keer maken! (Behalve misschien de ugali, die bij niemand heel goed in de smaak viel helaas).

Na deze lunch werden er wat spelletjes gespeeld en begon langzaam het eindfeest op te starten. Romy had nog wat ballonnen meegenomen en het begon dus met een stuk of 15 hysterische mensen die achter de ballonnen aanrenden en naar elkaar probeerden over te slaan, wat er vast erg hilarisch heeft uitgezien! Daarna begonnen de dansjes rustig op gang te komen. We hadden nog een mooie speech van Gilbert over hoe we altijd welkom zijn om terug te komen in Tarakea en wij hebben alle lokale betrokkenen onze cadeautjes gegeven (flesopeners met een klompje eraan). Daarna barstte het eindfeest pas echt los, van de top 40 tot aan Afrikaanse nummers; gedanst werd er zeker. Volgens Lisa zouden we morgen allemaal spierpijn hebben in onze heupen omdat we ze probeerden te laten bewegen, wat ze niet gewend zijn! De kans is inderdaad groot dat we morgen spierpijn hebben, zo’n lange tijd hebben we intens gedanst (waarbij de Qwaito en de macarena natuurlijk ook weer niet mochten ontbreken). Nu is iedereen weer lekker bij het gastgezin, voor alweer de laatste nacht in Tarakea. Lala salama!