Een gezegende kerst

Reisupdate 5

Kerst! Eerste kerstdag! Deze dag begonnen Isabelle, Marloes, Pien en Tessel heel rustig bij ons op het terras van het guesthouse. We hadden een aantal stoelen in de zon gezet en een kopje koffie erbij gemaakt en werden langzaamaan ingebouwd door de wasvrouwen die de was aan de waslijnen boven ons hingen. Echter, begon deze dag net een tikkeltje te rustig… Iedereen had namelijk om 08.00 aan het ontbijt moeten zitten, maar het bleef heel lang stil. Op een gegeven moment kwam Nickson binnen en vroeg verbaasd waar de rest was. Net zo verbaasd reageerden wij dat we hadden gehoopt dat hij iedereen mee zou hebben genomen. Dat bleek een mooi misverstand te zijn tussen Nickson en de chauffeur van de dag en dus zaten Bram, Rinse, Jesse, Ruth en Frédérique nog bij hun gezinnen! Nickson snelde naar buiten en is ze vervolgens zelf gelukkig gaan halen.

Ons kerstontbijt begon met kerstmutsen (uiteraard) en bestond uit wit brood en gekookte eieren (we vermoeden dat jullie allemaal een iets uitgebreider ontbijt hebben gehad). We hadden ook boter die hier heel passend ‘fat spread’ heet. Nickson, Glory, Beatrice, Beatrice (#2) & Irene zagen er allemaal uit om door een (kerstservet)ringetje te halen! Ze zagen er allemaal op hun kerstbest uit. Heel passend want dat was precies wat we deze ochtend gingen doen! In een dala dala reden we weer naar Mkuu naar de kerk van Gilbert. De dienst was al begonnen maar Gilbert kwam ons buiten ophalen en we manoeuvreerden ons tussen de kerkbanken die net iets te dicht op elkaar stonden. De kerst-mis vonden we niet zo verschillen zoals bij ons in Nederland. De voorganger hield zijn mis en tussendoor werden er kerkliederen gezongen. Alleen in Swahili dan! We kregen het zangboek van Gilbert en hebben daardoor zelfs mee kunnen zingen met een liedje dat ons qua melodie deed denken aan ‘Lief klein konijntje had een vliegje op zijn neus’. Doordat we zoveel te laat waren, was de mis ook zó weer over! We hebben er niks van gevolgd maar vingen af en toe woorden op als: Jezus, Nazareth en Bethlehem. Ook toen we Gilbert er naar vroegen ging hij hier net over op in dan dat de mis was gegaan over de Zoon van God. Misschien hadden we toch niet zoveel gemist als we dan dachten…

We reden weer terug naar het guesthouse waar we onze lunch kregen. De jongeren hebben geprobeerd souvenirs te kopen in een winkeltje hier in de buurt waar ze armbandjes zouden verkopen, maar nu bleek dat ook hier de winkels dichtgaan met kerst! Terwijl we wachtten op het eten, hebben we weer heerlijk even op ons binnenplaatsje gezeten in het Afrikaanse zonnetje.

Na de lunch zagen we nu onze kans schoon en hebben we het ‘dobbelspel’ gedaan met de €5 cadeautjes die iedereen had meegenomen vanuit Nederland. Degene die kwijt waren, zijn gisteren gekocht op de markt tijdens de speurtocht (hebben jullie allemaal al gestemd op de foto’s?). Pien had een grote roze dobbelsteen meegenomen en we schreven de regels op een blaadje en het spel kon beginnen! We hadden zelfs een kleine papieren kerstboom en Isabelle en Tessel hadden zingende stropdassen, de sfeer zat er dus goed in! Er werd heel fanatiek gespeeld en iedereen had al snel een cadeautje op het oog dat hij of zij graag wilde hebben. Toen de timer afging en iedereen dus een cadeautje had, hebben we echter alsnog met elkaar geruild zodat iedereen uiteindelijk tevreden was.

Nu hadden we eigenlijk op het programma staan dat we zouden gaan voetballen met een aantal ondernemers van Stichting Sengerema, maar…. het leek er even op dat niemand een bal had! Jesse had wel een bal meegenomen uit Nederland maar die lag nog bij het gastgezin omdat Gilbert had toegestemd er een mee te nemen maar het was een tijdje niet zo duidelijk wanneer we Gilbert (en de bal) vandaag zouden gaan zien. Het voetbalveldje dat we zouden gebruiken grenst aan de lokale basisschool (die momenteel dicht is) en er stond hoog gras op en het was niet een mooi vlak en verzorgd veld zoals bij ons vaak het geval is. Er lagen stenen, keien en het lange gras maakten tezamen dat het af en toe dus lastig te zien was waar je je voeten neer zette. We verdeelden ons tussen twee teams en Beatrice (van Ruth en Frédérique), Glory, Gilbert en Charles (onze chauffeur van vandaag) deden mee. Later sloten Nickson, Godfrey en een aantal mannen aan die wij niet kenden (we vermoedden motortaxi-chauffeurs). Toen werd het niveau naar een hoger niveau getild en eerlijk gezegd net een niveautje te hoog voor ons. De Tanzanianen gingen er zo vol voor dat er regelmatig een schoen door de lucht vloog!

Bezweet maar voldaan werden we weer terug gereden naar het guesthouse want daar waren de voorbereidingen voor ons afscheidsfeest al in volle gang! ’s Morgens was er al een dikke muziekinstallatie neergezet en daar schalden nu swingende muziek uit. Een aantal ondernemers van Stichting Sengerema maar ook vrienden en familie kwamen naar ons feest! We leerden van goede danser Nickson de ‘Kwaito’. Het valt denk ik het beste uit te leggen als een Tanzaniaanse makarena! Een aantal van ons gingen los op de dansvloer, anderen speelden met de cadeautjes van het kerstfeestje van vanmiddag. Gilbert gaf ons een mooie afscheidsspeech en daarna mocht Tessel hetzelfde doen. We hebben als groep het krukje dat Bram en Jesse met Pius gisteren hebben gemaakt in Mkuu beschreven met een boodschap en deze aan Glory, Gilbert en Nickson gegeven als teken van dank en als symbool dat we veel van ze geleerd hebben (niet alleen het in elkaar zetten van een krukje dus). Tussendoor werd het thuisfront fijne kerst gewenst en kwam een ‘wandelende souvenirwinkel’ langs (een vriend van de Beatrice van Ruth en Frédérique) waar wat armbandjes bij werden gekocht. We dansten en speelden spelletjes totdat het donker werd en het eten werd geserveerd en we met z’n allen aan onze kerstmaaltijd zaten (kip met gebakken aardappelpartjes). 

Nu was het dan toch tijd om op huis aan te gaan, voor de laatste nacht bij de gastgezinnen!

Bedankt oma van Ruth en opa en oma van Jesse, wat een lieve berichtjes!


Fijne kerst gewenst vanuit Tanzania van ons!