De reis!

Reisupdate 1

Daar gaan we dan eindelijk! Eindelijk naar Tanzania! Afgelopen zondag hadden de 7 reizigers (Bram, Frédérique, Rinse, Pien, Marloes, Ruth en Jesse) elkaar al beter leren kennen op de 14e verjaardag van Rinse en gezellig gegourmet! Dat was een goeie tip die we hadden meegekregen van de vorige groepen: elkaar beter leren kennen voordat je op reis gaat.

We hadden om 12.30 afgesproken bij het Meetingpoint op Schiphol maar de groepsapp ging de dag tevoren al helemaal los met de updates met wat er wel of niet in tassen moest en op de ochtend zelf met gekke foto’s van hoe we onderweg waren naar Schiphol. We vonden het merendeel van de groep al in het restaurant van de La Place op Schiphol en liepen gezamenlijk naar het grote ‘rood-witte-blok’. We voelden ons net beroemdheden toen alle mensen die mee waren gekomen om ons uit te zwaaien foto’s van ons begonnen te maken. We wisten gewoon niet in welke camera we moesten kijken en we hebben nu dus alleen maar foto’s waarop iedereen naar weer een andere camera blijkt te kijken.

We moesten best wel een tijdje wachten bij de douane maar mochten gelukkig zonder problemen allemaal door. We verloren toch nog wat zonnebrand en andere flesjes met vloeistoffen die net te groot waren voor in de handbagage maar nu konden we dan toch op weg naar het vliegtuig! En wat voor vliegtuig! Een super mooi vliegtuig met mooie kleurtjes lampen waardoor we makkelijk aan het donker en weer aan het licht konden wennen. En we hadden ook nog allemaal een eigen schermpje met spelletjes, muziek, films en series. Ook hebben we heerlijk gegeten waarbij we voor het eerst gezamenlijk onze malariapillen hebben ingenomen. 

Na 6 uur vliegen kwamen we rond 23.00 lokale tijd (21.00 in Nederland) aan in Doha, Qatar. Hier hadden we een overstap van 2 uur. We probeerden leuke manieren te bedenken om over de loopbanden te gaan, maar de uitvoering daarvan moet wachten tot de terugweg. We hebben nu één filmpje waarop Pien, Frédérique, Ruth en Marloes zittend over de loopbaan gaan. De heren liepen steevast sportief over de gewone paden. 

De thuisbasis van Qatar Airways (waar we mee vlogen), bleek een even chique thuishaven te hebben in Qatar want de gates glommen ons tegemoet van het marmer. Ook stonden er hele dure auto’s, liepen er mannen in prachtige gewaden rond (Pien en Marloes merkten op dat deze mannen sowieso veel meer geld hebben dan arme boer Manesh uit Globaland en dat Manesh misschien een nieuw outfit nodig heeft…). Ook was er een hele grote teddybeer met een lampenkap op zijn kop die eerder eng was dan knuffelbaar, bewegende dino’s en een Star Wars-winkel inclusief een als Darth Vader verkleedde acteur. 

Om 01.40 lokale tijd (onze nieuwe tijd voor de komende 9 dagen!) vertrokken we met het volgende vliegtuig. Nu ook weer hadden we de eigen schermpjes maar hebben we allemaal (met uitzondering van Jesse) toch even onze ogen dicht gedaan. En toen waren we op Dar Es Salaam! We moesten een ‘immigratie-formulier’-invullen en hadden al snel allerlei vrienden gemaakt die ons hielpen. We betaalden de $50 voor onze visa en het was wel grappig hoe dat ging: eerst werden alle 10 onze vingerafdrukken genomen en werden onze paspoorten ingenomen. Alle paspoorten (van alle mensen uit ons vliegtuig dus) werden dan doorgegeven naar een aantal vrouwen die daar druk bezig waren met stempels zetten en daar van alles bij te schrijven in onze paspoorten. Telkens werd daarna een stapeltje paspoorten gegeven aan een mevrouw die dan ging proberen de namen van de eigenaren om te roepen waarna diegene zich dan door de mensen moest wringen om ‘m op te halen. Je moest dus af en toe heel creatief luisteren want sommige namen bleken toch wat lastiger uit te spreken zijn.

Nu moesten we dus 6 (!) uur wacht op Dar Es Salaam. Dar Es Salaam is het grootste vliegveld van Tanzania maar heel klein in vergelijking met Schiphol. We pinden de eerste Tanzaniaanse Shillings (en waren daarmee in één klap ongeveer miljonair) en nu kon het lange wachten gaan beginnen! We mochten niet meteen alweer inchecken voor de (voorlopig) laatste vlucht dus we hebben een paar uur lang op de grond bij een waarschuwingsbord tegen Gele Koorts gezeten. We speelden spelletjes, rustten wat en luisterden (kerst)muziek (wat best wel raar is als je bedenkt dat het hier nu 27 graden Celsius is). Maar na een paar uurtjes wachten wilden we toch graag wat afwisseling en dachten we vast in te checken. We aten eerst wat samosa’s. Naast de deur stond een prachtig uitgedoste Masai supermodern te bellen met zijn mobieltje. We gingen op zoek naar onze incheckbalie maar daar stond het juist vluchtnummer op en de juiste vertrektijd, maar raar genoeg de verkeerde bestemming… De klantenservice meldde doodleuk dat dat een vergissing was en dat dat nou eenmaal wel vaker gebeurde en dat ze het wel een keer ging aanpassen. En inderdaad, vlak voordat we het vliegtuig in stapten, hadden ze het gefikst en gingen we dan toch naar Kilimanjaro International Airport. Maar waarmee! Met een klein propellorvliegtuigje dat toch een beetje rammelde bij het stijgen en dalen gingen we op weg. Onderweg zagen we uitgestrekte landschappen, kudde dieren, een wervelstorm en natuurlijk: Mount Kilimanjaro, de grootste berg van Afrika. De top zat ver in de wolken dus we konden nog niet zien hoe majestueus deze berg wel niet is. 

Op het vliegveld aangekomen verwachtten we onze lokale gids Nickson, en tevens ‘gastouder’ van Rinse, Jesse en Bram, maar stond Gilbert voor onze neus! Hij had op de heenweg naar ons toe maar liefst twee lekke banden gehad en we waren dan ook nog de enige mensen op het vliegveld die stonden te wachten. Met ons busje vol reden Gilbert en Gilbert (toevallig ook de naam van de chauffeur) ons naar Moshi, naar Haria Hotel. Onderweg werden we aangehouden door de politie maar bleek dat uiteindelijk meer uiterlijk vertoon te zijn dan iets serieus. In het hostel wachtte Jeroen van Stichting Sengerema ons op en hadden we onze eerste ‘Tanzaniaanse’ maaltijd (veel kip en aardappel). Nu is iedereen lekker aan het douchen en zich klaar aan het maken voor de nacht. Een lange nacht, want het was een zeer lange dag!